وهابيت، مبانى فكرى و كارنامه عملى - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٢١ - از ديدگاه محدّثان و فقيهان

درباره لزوم و كيفيت زيارت پيامبران و نحوه توسل به آنان و درخواست حاجت از ايشان سخن مى گويد، درباره زيارت قبر پيامبر اسلام(صلى الله عليه وآله وسلم)چنين يادآور مى شود:

« آنچه درباره ديگران گفتيم،در زيارت سرور پيشينيان و آيندگان، و در درود و سلام بر او، دو چندان بايد گفت.شايسته است انسان با تواضع و فروتنى در حرم پيامبر حاضر شود، زيرا او شفيعى است كه شفاعتش رد نمى شود، و كسى كه آهنگ او كند نا اميد باز نمى گردد، و كسى كه به حرم او وارد شود و از او استعانت بجويد واستغاثه كند محروم نمى گردد».

سپس مى گويد:«علماى ما ـ رحمت خدا بر آنان باد ـ مى گويند شايسته است كه زائر قبر پيامبر در خود چنين احساس كند كه آن حضرت را در حا ل حياتش زيارت مى كند».[١]

٦. ابن حجر هيتمى مكى شافعى(متوفاى ٩٧٣) در استدلال بر استحباب زيارت قبر پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم)به دلايلى همچون «اجماع»، متمسك شده و مى افزايد:« مخالفت يك نفر مانند ابن تيميه با اين امر، مضرّ به اجماع نيست، زيرا او كسى نيست كه رأى او در اين مورد، مضرّ باشد. و بسيارى از علما سخنان ناموزون او را تعقيب كرده و اشكالات او را بيان كرده اند كه يكى از آنان عز بن جماعه است». به گفته ابن حجر: ابن تيميه فردى است كه خدا او را گمراه كرده و لباس خوارى و پستى بر او پوشانده است و شيخ تقى الدين سبكى كه جلالت مقام و اجتهاد وى مورد قبول همگان است كتابى مستقل در ردّفتواى او نوشته است.[٢]