وهابيت، مبانى فكرى و كارنامه عملى - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٢٠ - از ديدگاه محدّثان و فقيهان

سخن گفته و آداب زيارت را نيز بيان كرده است. مى گويد:پيامبر فرموده است زيارت من در حال ممات، بسان زيارت من در حال حيات است، و هر كس قدرت جسمانى و مالى داشته باشد و مرا زيارت نكند، بر من جفا كرده است.

غزالى مى افزايد: كسى كه قصد زيارت پيامبر كند، بايستى در راه بر او درود بفرستد و آنگاه كه چشمش به ديوارها و درختان مدينه افتاد بگويد: «اللّهمّ هذا حرمُ رسُولِك فاجْعله لى وقاية من النار، وأماناً من العذاب وسوء الحساب».

«خدايا اين حرم رسول تو است، آن را براى من سپرى از آتش، و امانى از عذاب و بدى حساب قرار بده».

غزالى سپس آداب زيارت پيامبر وكيفيت آن را يادآور شده و مى نويسد:

«زائر قبر پيامبر بعداً به سرزمين بقيع برود و قبر حسن بن على را زيارت كند و در مسجد فاطمه نماز بگزارد...».[١]

٤. قاضى عياض مالكى (متوفاى ٥٤٤) مى نويسد:زيارت قبر پيامبر، سنّتى مورد اتّفاق همگان است.

سپس به نقل يك رشته حديث درباره زيارت قبر پيامبر پرداخته و مى افزايد: زائر قبر او، به روضه پيامبر، و منبر و قبر، وجايگاه او و ستونى كه بر آن تكيه مى كرد و نقطه اى كه جبرئيل بر او فرود مى آمد، تبرك بجويد.[٢]

٥. ابن الحاج محمد عبدَلى قيروانى مالكى (متوفاى ٧٣٨) پس از آنكه