قرآن و آخرين پيامبر - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٠٠ - متانت و عفّت بيان

متانت و عفّت بيان‌

با اينكه افراد بيسواد و تاريك، توجهى به تعبيرات خود ندارند، و بسيار ميشود كه براى اداى مقصود خود كلمات و جمله‌هائى دور از نزاكت و ادب بكار مى‌برند، و با اينكه قرآن در ميان چنين مردمى آشكار گرديد، ولى هرگز رنگ محيط را به خود نگرفت، و در تعبيرات خود نهايت متانت و عفّت را رعايت نموده است، و اين موضوع به فصاحت و بلاغت قرآن رنگ خاصى بخشيده است.

اصولًا در قرآن هيچگونه تعبير زننده، ركيك، ناموزون، مبتذل و دور از عفت بيان، وجود ندارد، و ابداً متناسب طرز تعبيرات يك فرد عادى درس نخوانده و پرورش يافته در محيط جهل و نادانى نيست، با اينكه سخنان هر كس متناسب و همرنگ افكار و محيط اوست.

در بيان تمام سرگذشتهائى كه قرآن نقل كرده يك داستان واقعى عشقى وجود دارد و آن داستان يوسف و زليخاست.

داستانى كه از عشق سوزان و آتشين يك زن زيباى هوس آلود، با جوانى ماهر و پاك دل سخن ميگويد.