قرآن و آخرين پيامبر - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٣٧ - ١- پيغمبر شراب ساز!

را كه لااقل بايد شب عروسى احترام او را حفظ كرد مورد مؤاخذه قرار داد كه چرا شرابهاى بد را در آغاز مجلس آوردى و شراب به اين خوبى را در پايان كه همه «سير شراب» شده‌اند؟!

بديهى است اين داستان يك داستان به تمام معنى ساختگى است، زيرا گذشته از اينكه زشتى شرابخوارى و زيانهاى اخلاقى و بهداشتى آن بر همه روشن است، و عقل حكم به بدى آن ميكند، و حتى شرابخواران هم به اين واقعيت معترفند، در خود اناجيل عباراتى وجود دارد كه دليل بر نهى از آن است، علاوه بر اين مسيح (ع) مروج مذهب موسى (ع) بوده و در كتب عهد قديم عباراتى وجود دارد كه ميرساند شراب هميشه ممنوع و حرام بوده است. [١] هيچ عقلى باور ميكند كه پيامبر، شراب‌سازى كند، آنهم به عنوان معجزه، آنهم نخستين معجزات او؟!

و جالب توجه اينكه هنوز اهالى اين شهر (قاناى جليل) كوزه مى‌سازند و به سياحان و زوّار ميفروشند، بياد آن كوزه‌هاى شراب كه به اعجاز مسيح درست شد!!.

ولى در قرآن اثرى از اين داستان ساختگى نيست. قرآن معجزات مسيح را شفاى بيماران غير قابل علاج و زنده كردن مردگان و نازل گردانيدن مائده آسمانى و امثال اينها ذكر ميكند- به سوره‌هاى بقره، آل عمران، نساء، مائده، انعام، توبه، مريم، مؤمنون، احزاب و غير اينها رجوع شود.

[١]. به كتاب امثال سليمان (از كتب عهد قديم) باب ٢٣ جمله ٢٩ مراجعه شود.