قرآن و آخرين پيامبر - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٣٣ - ٩- عدم سازش با انحرافات محيط

منحرفان را به نفع مدّعيان برمى‌انگيزد و ممكن است رنگ احترام به افكار و خواسته‌هاى عمومى را نيز به آن بزنند، اين مدّعيان ترجيح ميدهند كه هر گونه اصولى را فداى جلب رضاى عوام كنند و به اصطلاح بر طبق مسير آب حركت نمايند. ٠

ولى «پيامبران راستين» هرگز نمى‌توانند چنين باشند، چه اينكه آنها تابع اصول و مقررات الهى خاصى هستند كه عدول از آنها ممكن نيست. لذا بسيار مى‌شود كه در جهتى مخالف جهت افكار يا تمايلات عمومى كه گرفتار انحرافاتى شده است گام مى‌نهند، و مسلماً در آغاز كار دشواريهاى فراوانى خواهند داشت و با عكس‌العملهاى شديدى روبرو مى‌شوند.

اينجاست كه بايد در چنين مواردى به قيمت خصومت توده مردم، و گلاويز شدن با افكار عمومى، و شنا كردن بر خلاف مسير آب، راه خود را با هزار زحمت به سوى هدف باز كنند و مسير افكار را تصحيح نمايند.

به عبارت ديگر آنها در حفظ اصول مقدّسى كه آورده‌اند هرگز انعطافى نشان نمى‌دهند و از آن منحرف نمى‌گردند، در حالى كه مدّعيان دروغين چنين نيستند، و از هر نظر قابل انعطافند و آزادى عمل دارند زيرا به اصولى پاى‌بند نمى‌باشند.

اكنون كمى به تطبيق اين اصل كلى و وضع زندگى پيامبر اسلام بپردازيم:

ما مى‌بينيم مبارزه با بت‌پرستى در رأس تمام مبارزات او بود، او هرگز در اين باره نعطافى نشان نداد، و در حالى كه با يهود و نصارى كه داراى شريعت و آئين آسمانى بودند حاضر به همزيستى مسالمت‌آميز شد،