قرآن و آخرين پيامبر - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٩٥ - ٢- گشودن قلعههاى يهود

به شما داده شده بود، با اينكه از نظر وضع ظاهرى اين موضوع به هيچ وجه قابل پيش‌بينى نبود زيرا:

١- مسلمانان به قصد جنگ حركت نكرده بودند و تجهيزات و آمادگى كافى نداشتند، فقط تصميم به مقابله با كاروان گرفته بودند، ولى لشكر قريش با همه گونه تجهيزات به قصد جنگ خطرناكى آمده بودند

همانطور كه گفته شد تعداد سربازان دشمن را ٩٥٠ نفر با يكصد اسب و ٧٠٠ شتر نوشته‌اند، در حالى كه سربازان اسلام بيش از ٣١٣ نفر نبودند و در ميان آنها فقط دو نفر بودند كه اسب داشتند (زبير بن عوام و مقداد بن اسود) و تنها ٧٠ شتر داشتند كه به تناوب بر آنها سوار مى‌شدند.

ضعف تجهيزات ظاهرى آنان بقدرى بود كه دشمن نمى‌توانست باور كند، و احتمال اختفاى قسمت قابل توجهى از نيروهاى اسلام را ميداد كه پس از تحقيق به زودى فهميد غير از آنچه مى‌بيند چيز ديگرى در كار نيست!.

مجموع اين جهات حتى در روحيه بعضى از مسلمانان اثر گذاشت، و در حالى كه پيامبر (ص) با آرامش و تصميم خاصى به استقبال حوادث مى‌شتافت ترس و وحشت بعضى را فراگرفته بود و از كمى نفرات و كمى تجهيزات بيمناك بودند. قرآن شرح اين ماجرا را چنين بيان ميكند:

إِذْ يُغَشِّيكُمُ النُّعاسَ أَمَنَةً مِنْهُ وَ يُنَزِّلُ عَلَيْكُمْ مِنَ السَّماءِ ماءً لِيُطَهِّرَكُمْ بِهِ وَ يُذْهِبَ عَنْكُمْ رِجْزَ الشَّيْطانِ وَ لِيَرْبِطَ عَلى‌ قُلُوبِكُمْ وَ يُثَبِّتَ بِهِ اْلأَقْدامَ‌ (انفال- ١١): «بخاطر بياوريد زمانى را كه خواب سبك آرام بخشى از ناحيه خداوند شما را (در شب بدر) فرا گرفته بود (و خداوند بدينوسيله ناراحتى شما را از ميان برد) و بارانى از آسمان نازل گردانيد تا شما را پاكيزه كند و پليدى شيطانرا از شما دور سازد و قلوب شما را تقويت نمايد و گامهاى شما را (كه در زمين‌