قرآن و آخرين پيامبر - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٩٤ - ٢- گشودن قلعههاى يهود

پيامبر (ص) با ٣١٣ نفر نزديك سرزمين «بدر» كه منزلگاهى در ميان مكه و مدينه بود رسيد. در اينجا بود كه از جريان حركت لشكر نيرومند قريش از مكه آگاه شد، با ياران خود مشورت كرد كه آيا به تعقيب كاروان پردازند، يا در برابر لشكر دشمن بايستند؟

عدّه‌اى موافقت به مقابله با دشمن كردند ولى جمعى ديگر در باطن مايل به تعقيب كاروان بودند، زيرا آمادگى كافى براى مقابله با ارتش نيرومند دشمن در خود نمى‌ديدند.

در اينجا پيامبر (ص) فرمان حركت به سوى دشمن را داد، و لشكر كوچك اسلام به سوى سرزمين بدر به حركت درآمد (بدر نام چاهى است و ميگويند در اصل نام صاحب آن چاه بوده كه بعداً بر آن چاه و سپس بر آن سرزمين نهاده شده است).

و فرمود: «خداوند به من وعده داده است كه يكى از اين دو طايفه از آن ماست، و ما بر آنها پيروز خواهيم شد گويا محل كشته شدن ابوجهل و ... را مى‌بينيم».

بالاخره دو لشكر در برابر يكديگر قرار گرفتند و پس از مبارزه هيجان‌انگيزى كه شرح آن در تواريخ اسلام آمده، اين جنگ به پيروزى كامل مسلمانان و شكست كامل دشمنان نيرومند انجاميد، و با دادن ٧٠ نفر تلفات و ٧٠ نفر اسير، بقيه فرار كردند (اين جنگ در سال دوم هجرى روز ١٧ رمضان اتفاق افتاد).

آيا اين پيروزى قابل پيش‌بينى بود؟

همانطور كه اشاره شد قرآن ميگويد: وعده صريح پيروزى قبلًا