قرآن و آخرين پيامبر - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٥٩ - امتيازات قوانين قرآن

آميزش داشته باشيد آنها برادران شما هستند.»

٤- رَبَّنَا اغْفِرْ لَنا وَ لإِخْوانِنَا الَّذينَ سَبَقُونا بِاْلإيمانِ‌ (حشر- ١٠): «پروردگارا ما و برادرانمان را كه در ايمان از ما پيشى گرفتند بيامرز».

٥- قرآن يكى از صفات برجسته بهشتيان را همين «اخوت» شمرده آنجا كه مى‌گويد: «وَ نَزَعْنا ما في صُدُورِهِمْ مِنْ غِلِّ إِخْوانًا عَلى‌ سُرُرٍ مُتَقابِلينَ‌» (حجر- ٤٧): «و ما هر گونه حسد و كينه را از سينه آنها برمى‌كنيم؛ در حالى كه همه برادرند، و بر تخت‌ها رو به روى يكديگر قرار دارند» (هم برادرند و هم برابر و اين دو ميتوانند بهشت را در همين دنيا نيز بوجود آورند.)

دو نوع برادرى اسلامى‌

در اسلام دو نوع برادرى ديده ميشود يكى برادرى عمومى كه تمام افراد مسلمان در آن مشتركند، و ديگرى برادرى خصوصى كه از طريق عقد مواخاة (بستن پيمان برادرى) حاصل ميشود، و هر كدام از اين دو نوع اخوت، تعهدات و وظائفى را دربر دارد.

نمونه «اخوت خصوصى» همان است كه پيغمبر گرامى اسلام (ص) ٥ ماه يا ٨ ماه بعد از آمدن به مدينه، ميان يك دسته ٤٥ يا ٥٠ نفرى از مهاجران، با دسته ديگرى به همين تعداد از انصار برقرار ساخت، و ميان بعضى از مهاجران نيز اين معنى را ايجاد نمود.

از جمله طبق روايتى كه ميان دانشمندان اسلام مسلّم است عقد اخوت ميان «خودش» و «على» (ع) بست.

اين پيمان برادرى خصوصى اسلامى به قدرى عميق و ريشه‌دار بود