قرآن و آخرين پيامبر - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٩٢ - ٢- گشودن قلعههاى يهود

بسيار بعيد به نظر ميرسد زيرا اطلاق عنوان «فتح» بر «صلح» بسيار بعيد است.

بنابراين كلمه «قريب» تناسب با اين دارد كه به مسلمانانى كه از صلح حديبيه ناراحت بودند بشارت داده شود كه به همين زودى فتح و پيروزى قابل ملاحظه‌اى نصيب آنان خواهد شد.

خلاصه با توجه به نكات بالا آيه شريف متضمّن دو پيشگوئى آشكار است:

١- ورود مسلمانان به مكه و انجام عمرة القضاء با آرامش خاطر (آمِنينَ مُحَلِّقينَ رُؤُسَكُمْ وَ مُقَصِّرينَ لا تَخافُونَ‌) كه قرآن با قاطعيت نه با ذكر احتمال بشارت آنرا داده، در حالى كه در آن شرايط هيچگاه اين موضوع مخصوصاً با قيد امنيت و عدم خوف، قابل پيش‌بينى نبود.

٢- فتح قلعه‌هاى مستحكم و نيرومند خيبر.

٣- با تمام مشكلات در اين جنگ پيروز مى‌شويد.

وَ إِذْ يَعِدُكُمُ اللَّهُ إِحْدَى الطَّائِفَتَيْنِ أَنَّها لَكُمْ وَ تَوَدُّونَ أَنَّ غَيْرَ ذاتِ الشَّوْكَةِ تَكُونُ لَكُمْ وَ يُريدُ اللَّهُ أَنْ يُحِقَّ الْحَقَّ بِكَلِماتِهِ وَ يَقْطَعَ دابِرَ الْكافِرينَ‌ (انفال- ٧)

«بخاطر بياوريد زمانى را كه خداوند به شما وعده ميداد كه بر يكى از دو طايفه (لشكر قريش، يا كاروان تجارت آنها) پيروز خواهيد شد، و شما دوست ميداشتيد طايفه غير مسلح (كاروان تجارت) براى شما باشد (و تنها با آنها روبرو شويد) ولى خدا ميخواهد حق را آشكار سازد و كافران (مشركان) را ريشه‌كن كند (و آئين بت‌پرستى را براندازد)».

اين آيه بطور مسلّم درباره جنگ بدر نازل شده، و آيات قبل و