قرآن و آخرين پيامبر - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٢ - مبارزه شروع مىشود

بعيدتر بنظر ميرسد.

٢- قرآن در آيات متعدد- هم در مكه هم در مدينه- تحدى و دعوت به مبارزه كرده است، باور كردنى نيست كه مخالفان اسلام با قرآن مبارزه كرده باشند، و پيامبر اسلام (ص) آنرا ناديده گرفته باشد و باز هم دعوت خود را تكررا كند، اگر او هم ناديده ميگرفت تازه مسلمانانى كه در كوچكترين مسائل ايراد ميگرفتند و توضيح مى‌خواستند ناديده نمى‌گرفتند، و پيامبر را در فشار مى‌گذاردند تا لااقل در برابر معارضه مخالفان توضيحى بدهد. با اينكه در هيچيك از تاريخهاى اسلامى چنين چيزى ديده نمى‌شود كه مسلمانان چنين توضيحى از پيغمبر اسلام (ص) خواسته باشند.

٣- در زمان ما و اعصار نزديك بما دستگاه‌هاى تبليغاتى كليسا و ساير مخالفان اسلام در سراسر جهان تبليغات وسيع و دامنه‌دارى بر ضد مسلمانان دارند، زيرا خطرناك‌ترين و سرسخت‌ترين رقيب خود را اسلام با آن آئين جامع و وسيع جهانى تشخيص داده‌اند.

آنها بودجه‌هاى هنگفتى در اختيار دارند، و به دور دست‌ترين نقاط جهان مبلغ ميفرستند حتى در ميان وحشيان آدمخوار! كتابهاى تبليغاتى آنها همه جا (حتى كشور ما را) پر كرده است.

آنها نويسندگان تواناى مسيحى عربى الاصل در اختيار دارند. ميتوانند با بودجه‌هاى هنگفت افراد ديگرى را نيز اجير كنند، مسلماً اگر آنها ميتوانستند آياتى بياورند كه با آيات قرآن رقابت كند ترديدى بخود راه نمى‌دادند، زيرا در اين صورت سنگر بزرگى را فتح كرده بودند. و يك وسيله مؤثر تبليغى بچنگ آنها مى‌افتاد و به اين وسيله مسلمانان را خلع سلاح ميكردند! اما نياوردند، چون نمى‌تواستند و نخواهند توانست.