قرآن و آخرين پيامبر - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٩ - ما قرآن را گم كردهايم!

اخير كه از قرار دادن كتابهاى خود در دسترس مردم وحشت دارند، به تمام زبانهاى زنده جهان ترجمه شده، و در تمام خانه‌هاى مسلمانان و عموم كتابخانه‌هاى دنيا وجود دارد، همه روزه از تمام فرستنده‌هاى ممالك اسلامى و جمعى از ممالك غير اسلامى نيز پخش مى‌شود، ولى ... افسوس كه بسيارى از ما از حقيقت تعليمات عالى قرآن و روح معانى اين كتاب بزرگ آسمانى و درسهاى آموزنده آن عملًا بى‌خبريم.

ما مسلمانان اگر قرآن را گم نكرده بوديم امروز چنين پراكنده نبوديم، اين چنين در چنگال بيگانگان استعمارگر گرفتار نبوديم و اينچنين در ادامه زندگى و حيات خود به كمكهاى اين و آن نيازمند نبوديم!

مگر اين پيام قرآن نيست: «سست نشويد!، و غمگين نگرديد؛ و شما برتريد اگر ايمان داشته باشيد» [١] مگر پيشواى بزرگ اسلام على (ع) نفرموده:

و اعْلَمُوا انَّهُ لَيْسَ عَلى‌ احَدٍ بَعْدَ القُرآن مِنْ فاقَةٍ، وَ لا لاحَدٍ قَبْلَ القُرْآن مِنْ غِنى‌! [٢]

«بدانيد هيچكس با داشتن قرآن فقير نيست و هيچكس بدون قرآن غنى و بى‌نياز نخواهد بود»!

و هم آن حضرت ميفرمايد: «در مشكلات و سختيها به قرآن پناه بريد و داروى دردهاى بزرگ (اخلاقى و اجتماعى) خود را از آن بخواهيد زيرا بزرگترين دردها نداشتن ايمان، پراكندگى و نفاق و گمراهى است و داروى آنها در اين قرآن است» [٣]

[١]. سوره آل عمران آيه ١٣٩.

[٢]. نهج البلاغه، خطبه ١٧١.

[٣]. نهج‌البلاغه، خطبه ١٧١.