پند جاويد - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٢٤٥ - مذمت دنيا، چرا؟

فرسنگ‌ها دورى از حق را به دنبال دارد. اين حساسيت فوق‌العاده دقتى بيشتر و برتر را مى‌طلبد و انسان بايد در سراسر طول عمر بر اعمال و رفتار خود مراقبت شديد داشته باشد؛ چرا كه حتى يك دقيقه بطالت عمر، خسرانى بى‌حساب را در پى خواهد داشت و بايد گفت تنها انبيا و اوصيا و اوليا، اين سفر را خوب شناخته‌اند و بس. اميرالمؤمنين(عليه السلام) و اولاد كرامش(عليهم السلام) مى‌دانند مقصد انسان كجاست و چقدر طولانى است و چه راهى را بايد پشت سر بگذارد تا به آن مقصد برسد. ما هر چه بيشتر فكر كنيم كمتر مى‌فهميم. گويا به واسطه همين درك عميق است كه دوست و دشمن از فهم زندگى على(عليه السلام) و زيستن همانند آن حضرت اظهار عجز مى‌كنند. آن حضرت روزها يا در مزرعه كار مى‌كردند و يا در ميدان جنگ حضور مى‌يافتند و يا آن‌گاه كه در رأس حكومت بودند به كار مردم مى‌پرداختند. تمام مدت روز به جز اوقاتى كه براى عبادت‌هاى خاص و واجب و بعضى مستحبات اختصاص داشت، بقيه اوقات، به اين گونه كارها مشغول بودند و فعاليت‌هاى روزانه حضرت، بسيار تراكم داشت در شب، فعاليت‌ها شكل ديگرى پيدا مى‌كرد كه قسمتى از اوقات شب براى رسيدگى به امور فقرا و ايتام و مساكين صرف مى‌گرديد و بقيه به عبادت طى مى‌شد و فقط اندك ساعاتى از شب به خواب و استراحت سپرى مى‌گشت و بعد از آن سراسرِ شبِ حضرت را عبادت پر مى‌كرد؛ عبادتى كه با ناله و اشك و گريه قرين بود و از طول سفر و كمى توشه شيون مى‌نمودند. چون او مى‌دانست راه بس طولانى است و توشه به غايت اندك. او مى‌فهميد مقصدى كه انسان بايد به آن برسد مسيرى طولانى دارد. ولى من و شما هر چه فكر كنيم كمتر مى‌فهميم. به هرحال از كلمات ائمه اطهار(عليهم السلام) به دست مى‌آيد كه طول اين مسافت براى امثال ما قابل درك نيست و آنها چيزى را درك مى‌كردند كه ما نمى‌توانيم بفهميم. آيا آن كسى كه مى‌داند راهى دراز در پيش روى دارد و بايد مسيرى طولانى را بپيمايد، مى‌تواند آرام بنشيند و وقت خود را به بطالت بگذارند و حرف بى‌فايده بزند و ...!! انسان بايد بسيار بى‌كار و بى‌هدف باشد تا به اين كارها مشغول شود! با توجه به يك نمونه ساده از صدها مورد كه هر روز با آن سر و كار داريم، مى‌توانيم رفتار خود را آزمايش نماييم. اگر روزى ملزم باشيد كه راه كوتاهى همچون فاصله قم تا تهران را طى كنيد، به يقين تا به مقصد نرسيده‌ايد آرام و قرار نداريد و سعى مى‌كنيد با رعايت احتياط هر چه زودتر به مقصد و منزل برسيد و اگر با وسيله شخصى خود اين مسير را