در همه آنها فطرت ابتدايى بشر را طورى قرار داده كه اشتها و ميل او به چيزهايى است كه برايش مصلحت دارد و به خير و صلاح او است. غريزه جنسى نيز سمت و سوى اوليه‌اش اين‌گونه است كه انسان به جنس مخالف خود ـ مرد به زن و زن به مرد ـ تمايل دارد و تحت تأثير اين تمايلات به جفت‌گزينى و تشكيل خانواده روى مى‌آورد و بدين ترتيب، مصلحت بقاى نسل بشر تأمين مى‌گردد. بنابراين، هدفْ عبارت است از بقاى نسل انسان، و ابزار تأمين و تحصيل هدف، غريزه جنسى و ميل و گرايش فطريى است كه اين دو جنس نسبت به يكديگر دارند. خداوند اين غريزه را قرار داده تا اين دو جنس به هم نزديك شوند و جذب يكديگر گردند و آن مصلحت تأمين شود. اما كسانى در اثر وسوسه‌ها و تلقينات شيطانى و تقليدهاى بى‌منطق، از اين مسير اوليه و فطرى منحرف مى‌شوند و به ورطه‌هايى سخيف و زشت فرو مى‌غلطند. در اين‌جا نيز ملاحظه مى‌كنيم امورى را كه ميل فطرى و ابتدايى انسان به آنها نيست، افرادى در اثر انحراف فطرت، به آنها علاقه پيدا مى‌كنند و گاه به گونه‌اى مى‌شود كه حالت اعتياد براى آنها پيدا مى‌كند و نمى‌توانند خود را از چنگ اين علاقه برهانند. اين درست نظير اعتياد به مشروبات الكلى يا مواد مخدر و افيونى است. طبيعت و فطرت اوليه انسان به گونه‌اى نيست كه او را به سمت اين امور بكشاند، و اين خودِ آدمى است كه چنين بلايى بر سر خود مى‌آورد. خداوند انگور را خلق كرده كه هم مى‌توان از آن شراب مستى‌آور و زايل كننده عقل درست كرد و هم مى‌توان آب انگورى گوارا فراهم ساخت:

وَمِنْ ثَمَراتِ النَّخِيلِ وَالأَْعْنابِ تَتَّخِذُونَ مِنْهُ سَكَراً وَرِزْقاً حَسَناً؛[١] و از ميوه درختان خرما و انگور، شراب مستى آور [و ناپاك] و روزىِ نيكو و پاكيزه مى‌گيريد.

ميل فطرى انسان به مشروب‌سازى و مشروب‌خوارى نيست و اين كار را شياطين جن و انس به آدمى ياد داده‌اند:

إِنَّمَا الْخَمْرُ وَالْمَيْسِرُ وَالأَْنْصابُ وَالأَْزْلامُ رِجْسٌ مِنْ عَمَلِ الشَّيْطانِ؛[٢] هر آينه شراب و قمار و بت ها و تيرهاى قرعه، پليد [و] از عمل شيطانند.

در مسائل جنسى نيز همين‌طور است و برخى رفتارهايى كه در اين حوزه از برخى

[١] نحل (١٦)، ٦٧. [٢] مائده (٥)، ٩٠.