كار را جويا شدند آن حضرت در پاسخ فرمود: خداوند جميل است و جمال و زيبايى را دوست دارد، و از اين رو من خود را براى حضور در پيشگاه الهى زينت مى‌كنم، و خداوند خود نيز در قرآن فرموده است:

خُذُوا زِينَتَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِد؛[١] براى هر نمازى زينت خود را با خويش برگيريد.

درباره عطر زدن در نماز از امام صادق(عليه السلام) نقل شده است كه آن حضرت مى‌فرمايد:

رَكْعَتَانِ يُصَلِّيهِمَا المُتَعَطِّرُ أَفْضَلُ مِنْ سَبْعِينَ رَكْعَة يُصَلِّيهَا غَيْرُ مُتَعَطِّر؛[٢] دو ركعت نماز انسانى كه عطر زده از هفتاد ركعت نماز كسى كه عطر نزده بهتر است.

درباره مسواك زدن در نماز، از پيامبر اكرم(صلى الله عليه وآله) نقل شده كه فرمود:

لَوْلاَ أَنْ أَشُقَّ عَلَى أُمَّتِي لاََمَرْتُهُمْ بِالسِّوَاكِ مَعَ كُلِّ صَلاَة؛[٣] اگر بر امتم سخت و دشوار نبود، هرآينه به آنها دستور مى دادم كه با هر نمازى مسواك بزنند.

همچنين در روايتى ديگر از اميرالمؤمنين(عليه السلام) آمده است كه:

رَكْعَتَانِ بِسِواك اَحَبُّ اِلَى اللهِ مِنْ سَبْعيِنَ رَكْعَة بِغَيْرِ سِواك؛[٤] دو ركعت نماز با دندان‌هاى مسواك زده، نزد خداوند از هفتاد نماز بدون مسواك محبوب‌تر است.

همه اين دستورات و آداب براى آن است كه ما به نماز بيشتر توجه و اهتمام داشته باشيم و به جايگاه رفيع آن واقف گرديم و آن را در غفلت و بى‌خبرى به‌جا نياوريم. پيامبر(صلى الله عليه وآله)وائمه معصومين(عليهم السلام) كه اين دستورات را به ما داده‌اند خود به عظمت نماز به خوبى واقف بودند و حالات و رفتارهاى نقل شده از آن بزرگواران در اين زمينه شاهد اين مدعا است. امام حسن مجتبى(عليه السلام)هنگامى كه وضو مى‌گرفت و آماده نماز مى‌شد رنگ مباركش دگرگون مى‌گشت و بندبند وجودش مى‌لرزيد. علت اين حالت را كه از آن حضرت سؤال كردند، فرمود: سزاوار است كسى كه در پيشگاه خداوند صاحب عرش مى‌ايستد رنگش زرد شود و بندبند اعضايش بلرزد.[٥] شبيه اين روايت در مورد امام

[١] اعراف (٧)، ٣١. [٢] بحارالانوار، ج ٨٢، ص ٢١١، روايت ٢٣، باب ١. [٣] همان، ج ٧٦، ص ١٢٦، روايت ٣، باب ١٨. [٤] همان، ص ١٣٣، روايت ٣٤، باب ١٨. [٥] همان، ج ٤٣، ص ٢٣٩، روايت ١٣، باب ١٦.