٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص

حدیث حوزه - حدیث حوزه - الصفحة ١٩ - آشنایی با طریق شیخ طوسی و نقش کاربردی آن

طریق پنجم: ابن ابی‌جیّد عن ابن‌الولید عن الصفّار عن یعقوب بن یزید عن ابن ابی‌عمیر؛

طریق شش: ابن ابی‌جیّد عن ابن‌الولید عن الصفّار عن محمّد بن الحسین عن ابن ابی‌عمیر؛

طریق هفتم: ابن ابی‌جیّد عن ابن‌الولید عن الصفّار عن ایوب بن نوح عن ابن ابی‌عمیر؛

طریق هشتم: ابن ابی‌جیّد عن ابن‌الولید عن الصفّار عن ابراهیم بن هاشم عن ابن ابی‌عمیر؛

طریق نهم: ابن ابی‌جیّد عن ابن‌الولید عن الصفّار عن محمّد بن عیسی عن ابن ابی‌عمیر.

بررسی طریق

١. جماعة

شیخ طوسی در بسیاری از اسناد و طرق به اصول و مصنّفات؛ عبارت «عدّة» یا «جماعة» را به‌کار برده است.[٢٨] ممکن است، بعضی تصوّر کنند که همین امر موجب ضعف طریق می‌گردد؛ زیرا افرادی که در این «عدّة» و «جماعة» هستند، مجهول و ناشناخته‌اند؛ در حالی که این تصوّر درست نیست؛ زیرا قراینی وجود دارد، مبنی بر این‌که مراد شیخ از این عبارت، شیخ مفید و دیگر مشایخ معروف ایشان است، از جمله قراین موارد ذیل است:

در ترجمه‌ی احمد بن حسن اسفرائنی می‌نویسد:

«اخبرنا عدة من اصحابنا؛ منهم الشیخ ابوعبدالله محمّد بن محمّد بن النعمان المفید و الحسین بن عبیدالله و احمد بن عبدون و غیرهم.»[٢٩]

و نیز در ترجمه جعفر بن محمّد بن قولویه نوشته است:

«اخبرنا جماعة؛ منهم الشیخ ابوعبدالله محمّد بن محمّد بن النعمان المفید و الحسین بن عبیدالله و احمد بن عبدون و غیرهم.»[٣٠]

افزون بر این‌که در سند مورد بحث، «جماعة عن محمّد بن علی بن الحسین...» مراد شیخ طوسی از «جماعة» افرادی مانند: شیخ مفید، حسین بن عبیدالله غضائری، جعفر بن حسن بن حسکه، محمّد بن سلیمان حمرانی(حمدانی) است که در طریق شیخ طوسی به کتب و روایات شیخ صدوق قرار گرفته‌اند.


[٢٨]. ر.ک: الفهرست، ش٦، ١٥، ١٦، ١٧، ١٨، ١٩، ٣٣، ٩٢، ١١٧، ١٤١ و... .

[٢٩]. الفهرست، ص٦٧، رقم٨٤ .

[٣٠] . همان، ص١٠٩، رقم١٤١.