این رساله از آثار سیّدفضل‌الله‌ بن علی‌ بن عبیدالله الحسینی الراوندی(م حدود٥٧٠هـ) از مشایخ ابن‌شهر آشوب است. راوندی عالم، فاضل و ادیب بوده و دیوان شعری نیز تصنیف کرده است.[٤٦٩] موضوع این رساله، احادیث قدسی مروی از پیامبر اكرم٤ است كه در شب معراج از جانب خداوند متعال بر او وحی شده است[٤٧٠] و متن آن در جلد ٩٢ در صفحات ٣٠٦ تا ٣٢٤ آمده است.

١٩ـ الصحف الإدریسیة

در مقدّمه‌ی این صحیفه آمده است که:

«أحمد بن الحسین‌ بن محمّد المعروف "بابن مُتَّوَیه" (معاصر شیخ مفید)‌ می‌گوید كه این صحیفه‌ی مندرس و كهنه را در سوریه یافتم و در آن احادیثی بود كه از طرف خداوند بر ادریس نبی٤ نازل شده بود. ایشان، صحیفه را بدون نقصان و زیادی، از سریانی به عربی ترجمه می‌كند.»[٤٧١]

"علّامه حلّی" در ایضاح الاشتباه و" شیخ حویزاوی" در رجال خود نام ایشان را برده؛ امّا توصیفی از او نکرده‌اند و حتّی معلوم نیست که او از علمای شیعه باشد.[٤٧٢] این کتاب مجموعه‌ای از ٢٩ صحیفه در باب‌های اعتقادی و اخلاقی بوده و متن آن در جلد ٩٢ درصفحات٤٥٣ تا ٤٧٢ آمده است.

٢٠ـ فهرست أسماء علماء الشیعة و مصنّفیهم

این كتاب نوشته‌ی شیخ منتجب‌الدین، علی‌ بن عبیدالله‌ بن حسن‌ بن بابویه قمى، از بزرگان شیعه در قرن ششم هجرى است. ایشان بیشتر عمر خویش را در «رى» گذراند و خیلى كم به مسافرت مى‌رفت؛ با این حال به اعتراف معاصران خویش، در آن عصر کمتر كسى از نظر

[٤٦٩]. اعیان الشیعة، سیّدمحسن امین، ج٨، ص٤٠٨.

[٤٧٠]. الذریعة إلی تصانیف ‌الشیعة، ج‌١،‌ ص٣٩٦.

[٤٧١]. الذریعة إلی تصانیف ‌الشیعة، ج١٥، ص١٣.

[٤٧٢]. أعیان‌الشیعة، سیّدمحسن امین‌، ج‌٥، ص٢٣٣.