در برابر این مخالفت‌ها باید اذعان کرد که شماری از محدّثان با نقل احادیث عرضه بدون تعلیق و اعلام ضعف سندی یا متنی آن، بر آن صحّه گذاشته‌اند و شماری از فقیهان و اصولیان اهل سنّت‌ از احادیث عرضه به‌ عنوان دلیلی بر مدّعاهای خود استفاده کرده یا در برخورد به اشکال ناقدان که به این احادیث استناد کرده‌اند، بدون اعلام مردود دانستن احادیث عرضه و پذیرش ضمنی آن‌ها، به‌ نقد دیدگاه‌های ناقدان پرداخته‌اند؛ به‌ عنوان مثال، "خطیب بغدادی" در کتاب الکفایة فی علم الروایة در فصلی با عنوان «باب فی وجوب اطراح المنکر و المستحیل من الاحادیث» یکی از مضامین احادیث عرضه را به ‌عنوان یکی از ملاک‌های شناخت احادیث منکر و محال آورده است.[١٢٥]

ابوبکر سرخسی در بررسی این نکته که هر شرط مخالف قرآن باطل است، به حدیث نبوی استناد کرده که در آن آمده است: «هر حدیث مخالف قرآن باطل است.»[١٢٦] او در تبیین معنای حدیث: «کل شرط فی کتاب الله تعالی فهو باطل و کتاب الله أحق» چنین آورده است:

«مقصود هر شرطی است که مخالف قرآن است، نه این‌که هر شرطی که عین آن در قرآن نباشد، مردود است؛ زیرا عین این حدیث در قرآن نیست.»[١٢٧]

آنگاه این روایت نبوی را آورده است:

«تکثر الاحادیث لکم بعدی فاذا روی لکم عنی حدیث فاعرضوه علی کتاب الله فما وافقه فاقبلوه و اعلموا انّه منی و ما خالفه فردّوه و اعلموا انی منه بری.»[١٢٨]

سرخسی در دفاع از مضمون حدیث عرضه چنین آورده است:

«... زیرا قرآن یقینی است، در حالی که در اتصال حدیث به پیامبر٤ شبهه است و در دَوَران عمل میان یقین و شک، یقین مقدّم است و آنچه جای شک و شبهه

[١٢٤]. همان، ص١٣٣.

[١٢٥]. الکفایة فی علم الدرایة، ص٤٦٩ ـ ٤٧٠.

[١٢٦]. اصول السرخسی، ج١، ص٣٦٤.

[١٢٧]. همان.

[١٢٨]. همان، ص٣٦٥.