نيز---) بقره (٢) ٥ و ٢١ و ٢٦ و ٤٦ و ٤٩ و ٦١ و ٦٢ و ٦٨ و ٦٩ و ٧٠ و ٧٦ و ١٠٥ و ١٢٦ و ١٢٧ و ١٢٨ و ١٢٩ و ١٣١ و ١٣٦ و ١٣٩ و ١٤٤ و ١٥٧ و ١٧٨ و ١٩٨ و ٢٠٠ و ٢٠١ و ٢٤٨ و ٢٥٠ و ٢٥٨ و ٢٦٠ و ٢٦٢ و ٢٧٤ و ٢٧٧ و ٢٨٥ و ٢٨٦؛ آل‌عمران (٣) ٧ و ٨ و ٩ و ١٥ و ١٦ و ٣٥ و ٣٦ و ٣٧ و ٣٨ و ٤٠ و ٤١ و ٤٣ و ٤٧ و ٤٩ و ٥٠ و ٥١ و ٥٣ و ٧٣ و ٨٤ و ١٢٤ و ١٢٥ و ١٣٣ و ١٣٦ و ١٤٧ و ١٦٩ و ١٩١ و ١٩٢ و ١٩٣ و ١٩٤ و ١٩٥ و ١٩٨ و ١٩٩؛ نساء (٤) ١ و ٧٥ و ٧٧ و ١٧٠ و ١٧٤؛ مائده (٥) ٢ و ٢٤ و ٢٥ و ٢٨ و ٦٦ و ٦٨ و ٧٢ و ٨٣ و ٨٤ و ١١٢ و ١١٤ و ١١٧؛ انعام (٦) ١ و ٤ و ١٥ و ٢٣ و ٢٧ و ٣٠ و ٣٨ و ٤٥ و ٥١ و ٥٢ و ٥٤ و ٥٧ و ٧١ و ٧٧ و ٧٨ و ٨٠ و ١٠٢ و ١٠٤ و ١٠٨ و ١٢٧ و ١٢٨ و ١٤٧ و ١٥٠ و ١٥١ و ١٥٤ و ١٥٧ و ١٦١ و ١٦٢ و ١٦٤؛ اعراف (٧) ٣ و ٢٠ و ٢٢ و ٢٣ و ٢٩ و ٣٣ و ٣٨ و ٤٣ و ٤٤ و ٤٧ و ٥٣ و ٥٤ و ٥٥ و ٦١ و ٦٢ و ٦٣ و ٦٧ و ٦٨ و ٦٩ و ٧١ و ٧٣ و ٧٧ و ٧٩ و ٨٥ و ٨٩ و ٩٣ و ١٠٤ و ١٠٥ و ١٢١ و ١٢٢ و ١٢٥ و ١٢٦ و ١٢٩ و ١٣٤ و ١٤١ و ١٤٣ و ١٤٩ و ١٥٠ و ١٥١ و ١٥٢ و ١٥٤ و ١٥٥ و ١٦٤ و ١٧٢ و ١٨٧ و ١٨٩ و ٢٠٣؛ انفال (٨) ٢ و ٤ و ٩ و ٥٤؛ توبه (٩) ٢١؛ يونس (١٠) ٢ و ٣ و ٩ و ١٠ و ١٥ و ٣٢ و ٣٧ و ٥٣ و ٥٧ و ٨٥ و ٨٨ و ١٠٨؛ هود (١١) ٣ و ١٨ و ٢٣ و ٢٨ و ٢٩ و ٣٤ و ٤١ و ٤٥ و ٤٧ و ٥٢ و ٥٦ و ٥٧ و ٥٩ و ٦٠ و ٦١ و ٦٣ و ٦٨ و ٧٦ و ٨١ و ٨٨ و ٩٠ و ٩٢؛ يوسف (١٢) ٦ و ٢٣ و ٣٣ و ٣٧ و ٤٢ و ٥٠ و ٥٣ و ٩٨ و ١٠٠ و ١٠١؛ رعد (١٣) ٢ و ٥ و ١٨ و ٢١ و ٢٢ و ٣٠؛ ابراهيم (١٤) ١ و ٦ و ٧ و ١٣ و ١٨ و ٢٣ و ٢٥ و ٣٥ و ٣٦ و ٣٧ و ٣٨ و ٣٩ و ٤٠ و ٤١ و ٤٤؛ نحل (١٦) ٧ و ٢٤ و ٣٠ و ٤٢ و ٤٧ و ٥٠ و ٥٤ و ٦٩ و ٨٦ و ٩٩؛ اسراء (١٧) ٨ و ١٢ و ٢٤ و ٢٥ و ٤٠ و ٥٤ و ٥٧ و ٦٦ و ٨٠ و ٨٤ و ٨٥ و ٩٣ و ١٠٠ و ١٠٨؛ كهف (١٨) ١٠ و ١٣ و ١٦ و ١٩ و ٢١ و ٢٢ و ٢٤ و ٢٨ و ٢٩ و ٣٦ و ٣٨ و ٤٠ و ٤٢ و ٥٥ و ٨١ و ٨٢ و ٩٥ و ٩٨ و ١٠٥ و ١٠٩ و ١١٠؛ مريم (١٩) ٣ و ٤ و ٦ و ٨ و ٩ و ١٠ و ١٩ و ٢١ و ٢٤ و ٣٦ و ٤٧ و ٤٨ و ٥٥؛ طه (٢٠) ١٢ و ٢٥ و ٤٥ و ٤٧ و ٤٩ و ٥٠ و ٥٢ و ٧٠ و ٧٣ و ٧٤ و ٨٤ و ٨٦ و ٩٠ و ١٠٥ و ١١٤ و ١٢١ و ١٢٢ و ١٢٥ و ١٢٧ و ١٣٣ و ١٣٤؛ انبياء (٢١) ٢ و ٤ و ٤٢ و ٤٩ و ٨٣ و ٨٩ و ٩٢ و ١١٢؛ حج (٢٢) ١ و ١٩ و ٣٠ و ٤٠ و ٧٧؛ مؤمنون (٢٣) ٢٦ و ٢٩ و ٣٩ و ٥٢ و ٥٧ و ٥٨ و ٥٩ و ٦٠ و ٧٦ و ٩٨ و ٩٩ و ١٠٦ و ١٠٧ و ١٠٩ و ١١٧؛ فرقان (٢٥) ٢١ و ٦٥ و ٧٤ و ٧٧؛ شعراء (٢٦) ١٢ و ١٦ و ٢١ و ٢٣ و ٢٦ و ٤٧ و ٤٨ و ٥٠ و ٥١ و ٦٢ و ٧٧ و ٨٣ و ٩٨ و ١٠٤ و ١٠٩ و ١١٣ و ١١٧ و ١٢٢ و ١٢٧ و ١٤٠ و ١٤٥ و ١٥٩ و ١٦٤ و ١٦٦ و ١٦٩ و ١٧٥ و ١٨٠ و ١٨٨ و ١٩١ و ١٩٢؛ نمل (٢٧) ٨ و ١٩ و ٤٤ و ٧٣ و ٧٤ و ٧٨ و ٩٣؛ قصص (٢٨) ١٦ و ١٧ و ٢١ و ٢٢ و ٢٤ و ٣٠ و ٣٢ و ٣٣ و ٣٧ و ٤٦ و ٤٧ و ٥٣ و ٥٩ و ٦٣ و ٦٨ و ٦٩ و ٨٥ و ٨٦ و ٨٧؛ عنكبوت (٢٩) ١٠ و ٢٦ و ٣٠ و ٥٠ و ٥٩؛ روم (٣٠) ٨ و ٣٣؛ لقمان (٣١) ٥ و ٣٣؛ سجده (٣٢) ٢ و ٣ و ١٠ و ١١ و ١٢ و ١٥ و ١٦ و ٢٢ و ٢٥؛ احزاب (٣٣) ٢ و ٦٧ و ٦٨؛ سبأ (٣٤) ٣ و ٦ و ١٢ و ١٥ و ١٩ و ٢١ و ٢٣ و ٢٦ و ٣١ و ٣٦ و ٣٩ و ٤٨ و ٥٠؛ فاطر (٣٥) ١٣ و ١٨

[١] «ربّ» در اصل به معناى تربيت است و به صورت مطلق تنها به خداوند متعال اطلاق مى‌شود كه عهده‌دار مصلحت موجودات است. (مفردات، ص ٣٣٦، «ربّ») گفتنى است برداشت فوق از آياتى شده است كه در آن كلمه «ربّ» به تنهايى يا همراه با مضاف‌اليه ضمير يا اسم ظاهر آمده باشد.