حج و عمره در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢٤١
٣٨٤.امام صادق عليه السلام : ضمانت حج گزارِ با ايمان ، بر خداست . اگر در سفرش بميرد ، وارد بهشت مى شود و اگر خداوند ، او را به خانواده اش بازگرداند ، پس از رسيدن به خانواده تا سپرى شدن هفتاد شب ، گناهى بر او نوشته نمى شود .
٣٨٥.كليب بن معاويه اسدى : به امام صادق عليه السلام عرض كردم : پيروان تو مى گويند : «خانواده و مال حج گزار در ضمانت خداست و خدا جانشين اوست در خانواده اش» . در حالى كه گاهى مى بينم كه خودش به حج رفته و براى خانواده اش حوادثى پيش مى آيد . حضرت فرمود : البته خداوند ، جانشين او در كارهايى است كه او به آن ها رسيدگى مى كرد ، ولى نه در حوادثى كه اگر حاضر هم بود ، نمى توانست آن ها را دفع كند .
د ـ دعايش مستجاب است
٣٨٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : سه دعا مستجاب است: دعاى حج گزار (از خدا) در مورد مراقبت از خانواده اش، دعاى بيمار، پس او را نيازاريد و دلتنگ نكنيد و دعاى مظلوم.
٣٨٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : حاجيان و عمره گزاران ، ميهمانان خدايند . خداوند، دعوتشان كرده ، پاسخ گفته اند . آنان هم از خدا در خواست كرده اند ، عطايشان كرده است .
١ / ٩
آثار حجّ
الف ـ پاكى
٣٨٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : به حجِ خانه خدا برويد؛ زيرا حج، گناه را مى شويد، همچنانكه آب ، چرك را .