حج و عمره در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢٣٥
٣٦٥.زياد قندى : به امام كاظم عليه السلام عرض كردم : من گاهى در مسجد الحرام نشسته و به مردم مى نگرم كه مشغول طوافند و اندوهگين مى شوم (كه توفيق طواف ندارم) . حضرت فرمود : اى زياد! عيبى ندارد . مؤمن هرگاه از خانه اش به نيّت حجّ بيرون آيد ، همواره در حال طواف و سعى محسوب مى شود ، تا آن كه باز گردد .
١ / ٧
پاداش كسى كه در مسير حج بميرد
٣٦٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : «هركس در حال احرام بميرد ، لبّيك گوى برانگيخته مى شود» .
٣٦٧.ابن عبّاس : مرد مُحرمى را ، مركبش به زمين زد و در اثر شكستن گردن ، مرد . پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود : او را با آب و سدر غسل دهيد و در همان لباس احرامش كفن كنيد ، و سر و صورتش را نپوشانيد . همانا او روز قيامت ، لبّيك گويان برانگيخته مى شود .
٣٦٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : كسى كه در اين مسير (راه كعبه) بميرد ، به حج آمده باشد يا به عمره ، او را براى حساب به محشر نمى آورند و به او گفته مى شود : «وارد بهشت شو» .
٣٦٩.امام صادق عليه السلام : حج و عمره دو بازار از بازارهاى آخرت است ، وكارگزار آن ها در پناه خداست ، اگر به آنچه مى خواهد برسد ، خدا او را مى آمرزد و اگر پيش از آن اجلش در رسد ، پاداشش بر عهده خداست.
٣٧٠.امام صادق عليه السلام : كسى كه در مسير مكّه بميرد ، چه در رفتن و چه در بازگشت ، از هول عظيم روز قيامت ايمن خواهد بود .