٢٦١٥.تاريخ الطبرى ـ به نقل از ابو مخنف ـ: سليمان بن ابى راشد از حميد بن مسلم برايم نقل كرد كه وقتى حسين عليه السلام در ميان سه يا چهار تن از ياران خودْ تنها ماند، شلوارى محكم بافت خواست تا برايش بياورند كه [آوردند و] چشم نواز بود و بافت محكم يمانى داشت . آن را پاره كرد و شكافت كه كسى آن را [ بعد از شهادتش] از تنش بيرون نياورد. كسى از يارانش به ايشان گفت : خوب است زير آن هم شلواركى بپوشيد. فرمود: «آن، لباس خوارى است. براى من چنان لباسى شايسته نيست» . وقتى حسين عليه السلام كشته شد، بحر بن كعب، همان شلوار را به غارت بُرد و ايشان را برهنه رها كرد . عمرو بن شعيب، به نقل از محمّد بن عبد الرحمان به من خبر داد كه : دو دست بحر بن كعب در زمستان ، آب مى داد و در تابستان ، همانند چوب ، خشك مى شد .

٦ / ١١

بِشر بن سَوط

ابو اَسماء بِشر بن سَوط هَمْدانى قابضى ، از قبيله همْدان و از مشاركت كنندگان در به شهادت رساندن عبد الرحمان بن عقيل است . [١] در برخى از ادعيه و زيارت نامه ها ، قتل پسر ديگر عقيل، يعنى جعفر بن عقيل نيز به وى نسبت داده شده است كه او را با پرتاب تيرى كشت ؛ امّا در متون تاريخى، عبد اللّه بن عروه خثعمى و يا نام مشابه آن ، قاتل جعفر ، معرّفى شده است . [٢] به هر حال ، در قيام مختار ، بِشر به وسيله عبد اللّه بن كامل، دستگير و سرش با ذلّت تمام ، بريده شد .

[١] شريك او در اين جنايت ، عثمان بن خالد است كه در جاى خود مى آيد . ر . ك : ص٢٧٥ و ج ٧ ص ١٧١ (بخش هشتم / فصل هشتم / عبد الرحمان بن عقيل) .[٢] ر . ك : ص ٢٧١(عبد اللّه بن عزره خثعمى) .