ارشاد در معرفت و وعظ و اخلاق - قلانسى نسفى، عبد الله بن محمد - الصفحة ٢٢
روايتهايى نقل كرده كه بىواسطه از او شنيده يا به املاء از او نوشته بود. در بعضى جا فقط «پدرم» و «پدر خويش» مىگويد و نام او نمىبرد. مثلا: «از پدر خويش به املاء نوشتهام» (b ٢٣/T )؛ «پدرم- رحمة اللّه عليه- چنين گفتى.» (a ٢٥/T )، ولى در جاهاى متعدد از وى به صراحت نام برده است، مثلا:
- پدرم خواجه امام ابو بكر بن محمد القلانسى. (b ١/T )
- پدرم خواجه امام ابو بكر القلانسى. (a ٢٠/T )
- پدرم خواجه ابو بكر القلانسى. (a ٢٠/T )
- از خواجه امام پدرم. (b ٥٦/T ) و همين عبارت در نسخهP با افزوده «ابو بكر قلانسى» آمده است. (b/a ٢٢/P )
- پدر خويش خواجه ابو بكر قلانسى. (a ١٢٠/T )
- پدر خود خواجه امام ابو بكر قلانسى.b ١٣٩/T )
ضمنا مؤلف پدرش را در همهجا با دعاهاى «رحمة اللّه عليه» و «تغمّده اللّه بعفوه و غفرانه» ياد كرده است، يعنى در حين تأليف كتاب در گذشته بود. با توجّه به ضبطهاى مذكور، به اتفاق نام پدر مؤلف، ابو بكر قلانسى بوده است، ولى در تركيب نام مؤلف كه در ديباچه كتاب: «مىگويد خواجه امام ابو محمّد عبد اللّه بن محمّد بن ابى بكر القلانسى.» (b ١/T ) نام پدرش فقط «محمّد» آمده است؛ پس احتمال دارد كه در ديباچه نام پدر مؤلف بدون كنيه و فقط با نام اصلى- محمّد- آمده است و در جاهاى ديگر به گونه كامل.
سمعانى در الانساب در ضمن شرح حال ابو عبد اللّه بن محمّد بن محمّد بن نصر قلاسى شرح حال پدرش را بدين عبارت آورده است:
«ابو بكر محمّد بن محمّد بن نصر القلاسى تفقّه بسمرقند على الامام على السنكباثى و توفى بنسف سنة ٤٨٥، و كان قد ولد فى ٤١٨ ه.»[١]
نجم الدين نسفى شرح حال استاد او سنكباثى (م: ٤٥٤ ه) را آورده است:
«الشيخ أبو القاسم على بن أحمد بن يوسف السّنكباثىّ السّمرقنديّ، حدث في
______________________________
(١).
الانساب، ج ٤، ص ٥٧٠.
[١]. الانساب، ج ٤، ص ٥٧٠.