زمانى كه پيامبر با خدايش و عده و قرارى دارد، بى صبرانه انتظار آن را مى‌كشد تا آن زمان فرارسد و مى‌فرمود: بلال اذان بگو. عاشق، اينچنين مشتاق طاعت خدا مى‌شود و نيز آسايش و خوشبختى خود را در اجابت نداى «رب» مى‌بيند.

هنگاميكه بنده، خداوند را دوست مى‌دارد، خداوند نيز او را دوست مى‌دارد و زمانى كه خدا كسى را دوست داشت، فرشتگان و اولياء اللَّه او را دوست مى‌دارند و هم‌چنين سنگها در زمين، آبها در دريا، هوا در آسمان و همه طبيعت دوستش خواهند داشت و بدين گونه در محفلى از انس و عشق زندگى خواهد كرد و در هستى همچون عضوى محبوب از خانواده‌اى يگانه، نه همچون عضوى ناجور و تنها، بسر خواهد برد. دعايى كه شامل ذكر خداست باعث ايجاد چنين دوستى و عشقى، در دلها مى‌شود.

ب- عقايد:

دعا عقايد را در قلب انسان تثبيت مى‌كند. هر مسلمانى مؤمن شمرده نمى‌شود زيرا ايمان مرحله‌اى از اسلام به حساب مى‌آيد و قرآن شرطهايى براى آن قرار داده است:

(إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ إِذَا ذُكِرَ اللَّهُ وَجِلَتْ قُلُوبُهُمْ وَإِذَا تُلِيَتْ عَلَيْهِمْ آيَاتُهُ زَادَتْهُمْ إِيمَاناً وَعَلى‌ رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ).

آيه ٢ ، سوره انفال‌

مؤمنان كسانى هستند كه هرگاه خدا ذكر شود دلهاى اينان بيمناك مى‌گردد و هرگاه آيات او بر آنان خوانده شود ايمانش مى‌افزايد و بر خداوندشان توكّل مى‌كنند.»

(قَدْ أَفْلَحَ الْمُؤْمِنُونَ* الَّذِينَ هُمْ فِي صَلَاتِهِمْ خَاشِعُونَ* وَالَّذِينَ هُمْ عَنِ اللَّغْوِ مُعْرِضُونَ* وَالَّذِينَ هُمْ لِلزَّكَاةِ فَاعِلُونَ* وَالَّذِينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حَافِظُونَ).

آيات ١- ٥ ، سوره مؤمنون‌

مؤمنان رستگار شدند، آنان كه در نمازشان خاشع‌اند و آنان كه از بيهودگى روى‌