دعا معراج مومنين و راه زندگى - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٧١ - آداب دعا
است وقتى كه انسان قبل از دعا به ثنا و ستايش خدا بپردازد دعايش حتماً مستجاب مىشود و وقتى قبل از ثنا به دعا پردازد اميدى به اجابت هست؛ پيامبر، ما را با گفته خود:
«سلام پيش از سخن.»
(بحار الانوار
،
ج ٩٠
،
ص ٣١٣)
ادب فرموده، پس هنگامى كه دعا مىكنيم بايد قبل از دعا، سلام كنيم؛ امّا سلام كردن بر خدا چگونه است؟
- با حمد و ثنا و تهليل و تمجيد...
٥- انسان بايد هنگام دعا غرقِ خوارى، و خشوع و خضوع باشد نه اينكه در حالت غرور، تكبّر و بزرگمنشى به دعا پردازد و تا حالت حقيقى خوارى و خشوع برايش حاصل نشده، بايد به اين حال تظاهر كند، امام صادق عليه السلام مىفرمايد:
«خدا به موسى وحى كرد: هرگاه در پيشگاه من ايستادى، همانند انسانِ خوارِ نيازمند بايست.»
بعضى از روايات اشاره دارند به ضرورت اينكه انسان براى حفظ حالت خوارى و خشوع، دستهايش را هنگام دعا بلند كند و در برابر خود نگه دارد و به آنها بنگرد و به آسمان نگاه نكند.
٦- بسنده نكردن به نيازهاى خود، تعميم دعا به ديگران، بلكه مقدّم داشتن چهل مؤمن در دعا، سپس بر سر نيازهاى ويژه خود آمدن؛ و اين روش يكى از عوامل استجابت است، پيامبر صلى الله عليه و آله مىفرمايد:
«إذا دعا أحد فليعمّ
، فإنّه أوجد للدعاء
، ومن قدّم ٤٠ رجلًا من اخوانه قبل أن يدعو لنفسه
، استجيب له فيهم وفي نفسه.»
(بحار الانوار
،
ج ٩٠
،
ص ٣١٣)
«هرگاه كسى دعا كند بايد آن را عموميّت بخشد، زيرا در دعا واجبتر است و هر كه چهل تن از برادرانش را در دعا بر خود مقدّم كند دعايش در حقّ آنان و خودش مستجاب مىشود.»