دعا معراج مومنين و راه زندگى - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٣٨ - ج- روشنايى آسمانها و زمين

«مرا از كسانى قرار ده كه با آنان در نهان سخن گفتى و براى تو آشكارا كار كردند.»

ظاهر دين عملى است كه انسان براى نزديك شدن خداوند، به انجام آن برمى‌خيزد، در حاليكه روح دين مناجات خدا و انسان است.

ج- روشنايى آسمانها و زمين‌

ازاين تعبير در مى‌يابيم كه دعا، سهمى بزرگ در به جنبش درآوردن و دگرگون ساختن امور آسمانها و زمين دارد، جوهره هستى آسمانى و زمين به دعاست. در قران مى‌خوانيم:

(اللَّهُ نُورُ السَّماوَاتِ وَالْأَرْضِ مَثَلُ نُورِهِ كَمِشْكَاةٍ...).

آيه ٣٥ ، سوره نور

«

خدا نور آسمانى و زمين است، نور او همانند چراغدانى است.»

پس دعا مشكات و مكان تجلّى نور خداست، زيرا از رهگذر دعا و ذكر خدا و توسّل به او، امور آسمانها و زمين سامان مى‌گيرد و خداوند آنچه را كه تباهى گراييده، اصلاح مى‌كند. اين تباهى و فساد، تنها به سبب اعمال مردم است.

(ظَهَرَ الْفَسَادُ فِي الْبَرِّ وَالْبَحْرِ بِمَا كَسَبَتْ أَيْدِي النَّاسِ‌...).

آيه ٤١ ، سوره روم‌

«

فساد به سبب آنچه مردم حاصل كردند در خشكى و دريا پديدار شد.»

با گرويدن انسان به «دعا» و «تضرع» و استوار كردن پيوند خويش با خدا و خضوع در برابر تعاليم او از طريق دعا، فساد آسمانها و زمين از پيشرفت باز مى‌ماند. از اينروست كه دعا روشنايى و نور آسمانها و زمين است، نورى كه عوامل فساد را از راه پاكسازى نفس بشرى و بالا بردن آن تا افقهاى معنوى و معنويات، بر مى‌دارد. اين‌است كه دعا سلاح مؤمن، ستون دين و روشنايى‌آسمانها وزمين است.