دعا معراج مومنين و راه زندگى - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٤٦ - ٧- تكيه داشتن بر خدا
وَسُكَّانُها، وتَرْجُفُ الأَرْضُ وُعمَّارُها، وَتَمُوجُ البِحارُ وَمَنْ يَسْبَحُ فِي غَمَراتِها. الحَمْدُ للَّهِ الَّذِي هَدانا لِهَذا وَما كُنَّا لِنَهْتَدِيَ لَوْلا أَنْ هَدانا اللَّه.
الحَمْدُ للَّهِ الَّذِي يَخْلُقُ وَلَمْ يُخْلَقْ، وَيَرْزُقُ وَلا يُرْزَقُ، وَيُطْعِمُ وَلا يُطْعَمُ، وَيُمِيتُ الأَحْياءَ، وَيُحْيِي المَوْتَى، وَهُوَ حَيٌّ لا يَمُوتُ، بِيَدِهِ الخَيْرُ، وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ.
«ستايش خداى را كه ترسندگان را ايمن كند و درستكاران را برهاند و مستضعفان را بر كشد و مستكبران را پست كند و سلطهدارانى را هلاك و ديگران را جانشين آنها سازد و ستايش خداىِ درهم شكننده جبّاران، نابود كننده ستمگران، رديابنده گريزندگان، به كيفر رساننده ستمگران، فرياد رس فرياد خواهان، مرجع نيازهاى نيازمندان و تكيهگاه مؤمنان را. ستايش خداى را كه از خشيت او آسمان و ساكنانش و زمين و آباد كنندگانش بر خود مىلرزند و دريا و آنچه در اعماقش شناور است مىجنبند ومى جوشند. ستايش خداى را كه ما را به اين هدايت كرد و راه نمىيافتيم اگر خدا هدايتمان نمىكرد، ستايش خداى را كه مىآفريند و آفريده نشده، روزى مىدهد و كسى روزى دهِ او نيست، اطعام مىكند و اطعام نمىشود، و زندگان را مىميراند و مردگان را زنده مىكند و خود زندهاى است كه نمىميرد، خير در دست اوست و او بر هر چيزى تواناست..»
دعاها واقعيت درونيى از آن انسان را كه در رفتارهاى اجتماعى او تأثير مىگذارد درمان و چاره مىكنند، وقتى در يكى از بخشهاى دعا مىانديشيم، ناچار مىپرسيم: اين بخش از دعا چاره كدام امر است و چه كارى را پيش مىبرد؟ و كدام انحراف را تصحيح مىكند؟ و در جهت جبران كدام ضعف و عجز مىكوشد؟ و به تعبير ديگر هدف خاص اين يا آن كلمه دعا چيست؟
هنگامى كه در اين مسائل، عميق مىشويم، نخست به شناخت نقطه ضعفهايمان مىرسيم و سپس چگونگى درمان اين نقطه ضعفها را از طريق دعا