الفقه الاسلامى احكام جهاد - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٥٢ - فقه آيات
«خداوند كسانى را دوست مىدارد كه در راه او پيكار مىكنند گويى بنايى آهنيناند.»
براى رسيدن به اين اهداف، بايد مؤمنان در يك سير تدريجى، پله به پله بالا روند تا در پايان كار، «حزب اللَّه» و «جند اللَّه» را تشكيل بدهند، و از اوليا و دوستان او شوند، دوستانى كه براى آنان يارى و پيروزى ورستگارى را وعده داده است.
اين سير تدريجى را در ابتدا بطور اجمال و بعد به تفصيل بيان مىكنيم:
١- پيوستن به راه كسانى كه به خدا بازگشتهاند، بدور از همه روابط خانوادگى، فاميلى و قومى.
٢- هجرت به صفوف مجاهدين و پيوستن به مبارزان، بدور از روابط و علايق ملّى و ميهنى.
٣- برائت جستن از دشمنان دين و اعلام صريح اين برائت.
٤- جدا شدن از صفّ عافيتطلبان، بهانهجويان و كسانيكه به يك سلسله اعمال ظاهرى و تشريفاتى (مانند عمارت مساجد و آب دادن به مردم...) مغرور مىشوند ودل خوش مىكنند و به اين بهانه از جهاد سرباز مىزنند.
٥- جدا شدن از صف قاعدين يعنى كسانيكه مشغول كار و زندگى شخصى خود هستند و به جهاد نمىپردازند.
٦- ذوب شدن در بوته آزمايش حزب اللَّه با ايجاد رابطه محبّت آميز خدايى، و مشورت، و احترام به نظر ديگران، و توصيههاى متقابل و همدلى و همبستگى با آنان.
در سطور ذيل احكامى را كه از اين بصيرتهاى قرآنى بدست مىآيد عرضه مىداريم ان شاء اللَّه.