الفقه الاسلامى احكام جهاد - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٢٨ - الف- پدر و مادر بين جهاد و احسان

ورزيدن بواسطه آنان، و اطاعت از آنان در آنچه مخالف مقرّرات دين باشد، بطور جدّى باز مى‌دارد، زيرا محور حركت انسان، علم و آگاهى است نه خدمات كوركورانه. خداوند دراين مورد يك مثال بسيار روشن از حضرت ابراهيم عليه السلام كه در برابر پدرش ايستادگى نمود نقل مى‌كند:

(يَا أَبَتِ إِنِّي قَدْ جَاءَنِي مِنَ الْعِلْمِ مَا لَمْ يَأْتِكَ فَاتَّبِعْنِي أَهْدِكَ صِرَاطاً سَوِيّاً) [١].

«اى پدر! دانشى براى من آمده كه براى تو نيامده است بنابراين از من پيروى كن تا تو را به راه راست هدايت كنم.»

حضرت ابراهيم در برابر پدر و قومش به چالش و مبارزه برخاست و چنين گفت:

(وَإِذْ قَالَ إِبْرَاهِيمُ لِأَبِيهِ آزَرَ أَتَتَّخِذُ أَصْنَاماً آلِهَةً إِنِّي أَرَاكَ وَقَوْمَكَ فِي ضَلَالٍ مُبِينٍ) [٢].

«بياد بياور هنگامى را كه ابراهيم به پدرش آزر گفت: آيا بتهايى را معبودان خود انتخاب مى‌كنى؟ من، تو و قوم تو را در گمراهى آشكارى مى‌بينم.»

از بصيرتى كه‌از آيات فوق بدست مى‌آيد احكام زير را استفاده مى‌كنيم:

اوّل- بر هر انسانى لازم است هنگاميكه به مرحله رشد مى‌رسد، در فرهنگ، افكار و ديدگاه‌هايش تجديد نظر كند و اگر فرهنگ و ميراث پدرانش را، مخالف خرد يافت، بايد خود شخصاً در جستجوى حقيقت برآيد.

دوّم- بر پدران است كه فرزندان خود را از اوايل كودكى به انديشيدن سالم تربيت نمايند، و موهبت خرد و حكمت را در وجود آنان رشد بدهند، و ميل به جستجو و كاوش را در آنان برانگيزند.