الفقه الاسلامى احكام جهاد - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٨٣ - معاشرت ستوده
خداست، رغبت مىكند، و خدا انيس او در وحشت، و رفيق و همراه او در تنهايى، و بىنيازى او در تنگدستى، و عزّت دهنده او بدون داشتن قوم و عشيره خواهد بود.»
٣- امام صادق عليه السلام فرمود:
«إنّما المؤمن الذي إذا غضب لم يخرجه غضبه من حق، وإذا رضي لم يدخله رضاه في باطل، وإذا قدر لم يأخذ أكثر ممّا له» [١].
«مؤمن كسى است كه اگر غصب كند، غضبش او را از حق خارج نمىكند. و اگر راضى شود، رضايش او را در باطل وارد نمىكند. و زمانى كه قدرت پيدا كند، بيش از حق خود را نمىگيرد.»
٤- امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود:
«الغضب يفسد الإيمان كما يفسد الخلّ العسل» [٢].
«غضب ايمان را فاسد و تباه مىكند همانطور كه سركه، عسل را تباه مىسازد.»
٥- امام باقر عليه السلام فرمود:
«مكتوب في التوراة فيما ناجى اللَّه به موسى عليه السلام: يا موسى، امسك غضبك عمّن ملّكتك عليه، اكفّ عنك غضبي» [٣].
«در تورات، آنجا كه خداوند با موسى عليه السلام مناجات كرده، نوشته شده است: اى موسى! غضب خود را از كسى كه من تو را بر او قدرت دادم، باز دار تا من هم غضب خود را از تو باز دارم.»
٦- محمّد بن على بن الحسين روايت مىكند كه:
«إنّ رسول اللَّه صلى الله عليه و آله مرّ بقوم يتشايلون حجراً، فقال: ما هذا؟ فقالوا: نختبر أشدّنا
[١] - وسائل الشيعه، ج ١١، باب ٥٣، ص ٢٨٦، حديث ١.
[٢] - همان، حديث ٢.
[٣] - همان، باب ٥٣، حديث ١٠.