الفقه الاسلامى احكام جهاد - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٥٣ - خودآرايى به فروتنى، بردبارى و انصاف

تجارة كلّ تاجر، وأتته الدنيا وهي راغمة» [١].

«قسم به عزّت و جلال و كبريا و نور و برترى و بالائى جايگاهم، هيچ بنده‌اى خواسته خود را برخواسته من مقدّم ندارد مگر اينكه امرش را بر او پراكنده كنم، ودنيا را برايش مشكل گردانم، و قلبش را به دنيا مشغول سازم، و از دنيا چيزى به او ندهم مگر آنچه برايش مقدّر كرده‌ام، و قسم به عزّت و عظمت و نور و برتى و رفعت جايگاهم، هيچ بنده‌اى خواسته من را بر خواسته خود مقدّم ندارد مگر اينكه بوسيله فرشتگانم حفظش كنم، و آسمانها و زمين را در روزيش كفالت دهم، و از پس تجارت هر تاجرى به سود او باشم، و دنيا- اجباراً- به او رو كند.»

خودآرايى به فروتنى، بردبارى و انصاف‌

اعمال انسان، آئينه صفات نفسانى، و نشان دهنده اخلاق و خصلتهاى درونى اوست. اگر انسان، دل‌پاك، صفاى نفس و اخلاق نيك داشته باشد، اعمال او نيز پاك و سيرت او نيز نيك خواهد بود. خداوند سبحان فرموده است:

(الْبَلَدُ الطَّيِّبُ يَخْرُجُ نَبَاتُهُ بِإِذْنِ رَبِّهِ وَالَّذِي خَبُثَ لَايَخْرُجُ إِلَّا نَكِداً) [٢].

«سرزمين پاكيزه، گياهش به فرمان پروردگار مى‌رويد امّا سرزمين‌هاى بد طينت و شوره زار جز گياه ناچيز و بى‌ارزش از آن نمى‌رويد.»

از اين رو شايسته است كه انسان همواره متوجّه خود بوده و نفس خود را آراسته و پيراسته سازد، زيرا بسيار زياد است گناهانى كه صرفاً بخاطر بداخلاقى از انسان صادر مى‌شود، و از گناهى توبه نكرده كه مرتكب گناه ديگر مى‌گردد، تا آن موقع كه خداوند به او توفيق دهد ونفس‌