الفقه الاسلامى احكام جهاد - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٢٦٥ - احكام داورى در جنگ
مىدهى؟ فرمود: بنشين، دراين جا غير از تو كسى نبوده است كه سخن بگويد، برترى تو بر او نيست مگر بخاطر سابقهاى در اسلام يا تقوا.»
٣- حفص بن غياث مىگويد: برخى از برادرانم به من نوشتند كه از امام صادق عليه السلام درباره مسائلى از سيره سؤال كنم. پس سؤالاتى نوشتم و از جمله اين سؤال بود: به ما بگوئيد در صورتيكه ارتش به سرزمين كفّار حمله كردند و غنايمى گرفتند، سپس گروه ديگرى از سربازان نيز به آنها پيوستند پيش از آنكه آنان به دارالاسلام برگردند ولى اين گروه بعدى با دشمن نجنگيدند تا اينكه به دارالاسلام برگشتند، آيا اين گروه دوم هم در غنايم شريك است؟ فرمود: «آرى. [١]»
٤- هلال بن مسلم از جدّش روايت مىكند كه: من شاهد بودم كه اموالى را در هنگام شب نزد حضرت على عليه السلام آوردند. حضرت فرمود:
«اقسموا هذا المال. فقالوا: قد أمسينا يا أمير المؤمنين، فأخّره إلى غدٍ، فقال لهم:
تتقبّلون أنّي أعيش إلى غد؟ قالوا: وماذا بأيدينا؟ قال: فلا تؤخّروه حتّى تقسّموه» [٢].
«اين مال را تقسيم كنيد.» گفتند: يا اميرالمؤمنين! اكنون شب است، (كار تقسيم را) تا فردا به تأخير بيندازيد. امام عليه السلام به آنان فرمود: «آيا شما باور داريد كه من تا فردا زنده باشيم؟» گفتند: اين در اختيار ما نيست. فرمود: «پس به تأخير نيندازيد و تقسيم كنيد.» پس شمعى آوردند و در روشنايى آن، غنايم را تقسيم كردند.
تفصيل احكام
١- غنيمت جنگى، چيزهايى است كه ارتش اسلامى از طريق قهر
[١] - وسائل الشيعه، ج ١١، باب ٣٧، ص ٧٧- ٨٧، حديث ١.
[٢] - همان، باب ٤٠، ص ٨٢- ٨٣، حديث ١.