الفقه الاسلامى احكام جهاد - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٢١٢ - عوامل جنگ
كنار واجب، انجام نمىشود و قسم چهارم سنّت است. امّا دو قسم واجب عبارتنداز: مبارزه با نفس در برابر گناهان و معصيت خداوند، و پيكار با كفّارى كه به شما نزديك هستند. امّا جهادى كه سنّت است ولى جز با واجب برپا نمىشود، اين است كه جهاد با دشمن بر همه امّت واجب است و اگر همگى ترك كنند، عذاب الهى دامنگير همه آنان مىشود، امّا در همين مورد براى امام سنّت است كه همراه امّت به ميدان جنگ برود و با دشمن نبرد كند. امّا جهاد سنّت، هر سنّتى (كار نيكى) است كه انسان آن را برپا دارد و در راه احيا و برپاداشتن آن مجاهدت نمايد، زيرا كار و كوشش دراين راه از بهترين اعمال و موجب احياى سنّت است. پيامبر گرامى اسلام صلى الله عليه و آله فرمود: كسى كه سنّت حسنهاى را ايجاد و برپا دارد، براى اوست پاداش آن سنّت و پاداش همه كسانيكه بدان عمل مىكنند بدون اينكه از پاداش خود آنان، چيزى كم شود.»
تفصيل احكام:
١- جهاد يك فريضه ايمانى و دينى است كه در جنگهاى زير تجلّى مىيابد:
الف- هنگاميكه انسان به خداى يگانه ايمان مىآورد و در راه او آزار مىبيند واز كشور و سرزمينش اخراج مىگردد وا واره مىشود و بعداز مهاجرت، مىخواهد به كشورش برگردد، دراين جا خداوند به اواجازه مىدهد كه در راه او به نبرد برخيزد.
خداوند متعال فرموده است:
(أُذِنَ لِلَّذِينَ يُقَاتَلُونَ بِأَنَّهُمْ ظُلِمُوا وَإِنَّ اللَّهَ عَلَى نَصْرِهِمْ لَقَدِيرٌ) [١].
«به كسانى كه جنگ بر آنان تحميل گرديده، اجازه جهاد داده شده است چرا كه مورد ستم قرار گرفتهاند و خدا بر يارى آنها تواناست.»
[١] - سوره حجّ، آيه ٣٩.