الفقه الاسلامى احكام جهاد - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٢٠٦ - وجوب جنگ در راه خدا
حديث شريف:
١- امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود:
«الخير كلّه في السيف، وتحت ظلّ السيف، ولا يقيم الناس إلّاالسيف، والسيوف مقاليد الجنّة والنار» [١].
«همه خير و خوبى در شمشير و در سايه شمشير است و مردم را جز شمشير، استوار نمىگرداند. شمشيرها كليدهاى بهشت و دوزخ اند.»
٢- باز هم امام صادق عليه السلام از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله نقل مىكند كه آنحضرت فرمود:
«للجنّة باب يقال له باب المجاهدين، يمضون إليه فإذا هو مفتوح وهم متقلّدون بسيوفهم، والجمع في الموقف والملائكة ترحّب بهم، قال: فمن ترك الجهاد ألبسه اللَّه ذلّاً وفقراً في معيشته ومحقاً في دينه، إنّ اللَّه أعزّ امّتي بسنابك خيلها ومراكز رماحها» [٢].
«بهشت دروازهاى دارد كه به آن «دروازه مجاهدين» گفته مىشود. مجاهدان به سوى آن مىروند در حاليكه آن گشوده است و آنان شمشيرهاى خود را به كمر بستهاند. همگى در محشر هستند و فرشتگان به آنان خوشامد مىگويند. حضرت فرمود: كسى كه جهاد را ترك كند، خداوند به او لباس ذلّت و فقر در زندگىاش مىپوشاند و دينش نيز نابود مىشود. به يقين خداوند امّت مرا به سُم اسبان آنان و محل فرورفتن نيزههاى آنان، عزّت بخشيده است.»
٣- پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود:
«خيول الغزاة في الدنيا خيولهم في الجنة، وإن أردية الغزاة لسيوفهم» [٣].
[١] - وسائل الشيعه، ج ١١، باب ١، ابواب جهاد العدوّ، ص ٥، حديث ١.
[٢] - همان، حديث ٢.
[٣] - همان، حديث ٣.