الفقه الاسلامى احكام جهاد - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٦٢ - د- جدا شدن از صفّ بازماندگان از جهاد
آورده مىشود. رزقى است از جانب ما ولى بيشتر آنان نمىدانند.»
(قَالُوا أَنُؤْمِنُ لَكَ وَاتَّبَعَكَ الْأَرْذَلُونَ) [١].
«گفتند: آيا ما به تو ايمان بياوريم در حاليكه افراد پست و بىارزش از تو پيروى كردهاند؟»
(الَّذِينَ قَالُوا لإِخْوانِهِمْ وَقَعَدُوا لَوْ أَطَاعُونَا مَا قُتِلُوا قُلْ فَادْرَءُوا عَنْ أَنْفُسِكُمُ الْمَوْتَ إِن كُنْتُمْ صَادِقِينَ) [٢].
«آنهايى كه به برادران خود گفتند: اگر آنها از ما پيروى مىكردند، كشته نمىشدند. بگو پس مرگ را از خودتان دور سازيد اگر راست مىگوئيد.»
از همين افكار توجيهگرانه و منفىبافانه است مباهات آنان- در حاليكه اكثر آنان پولدار و ثروتمند هستند- به بعضى از خدمات اجتماعى ظاهرى كه انجام مىدهند همچون عمارت و آباد كردن مسجد و سقايت (آب دادن) مردم. خداوند سبحان دراين رابطه مىفرمايد:
(أَجَعَلْتُمْ سِقَايَةَ الْحَاجِّ وَعِمَارَةَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ كَمَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ وَجَاهَدَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ لَايَسْتَوُونَ عِندَ اللَّهِ وَاللَّهُ لَايَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ* الَّذِينَ آمَنُوا وَهَاجَرُوا وَجَاهَدَوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ أَعْظَمُ دَرَجَةً عِندَ اللَّهِ وَأُولئِكَ هُمُ الْفَائِزُونَ) [٣].
«آيا سيراب كردن حجّاج و آباد ساختن مسجدالحرام را همانند كسى قرار داديد كه به خدا و روز قيامت ايمان آورده و در راه او جهاد كرده است؟ اين دو در نزد خدا مساوى نيستند، و خداوند گروه ظالمان را هدايت نمىكند* آنها كه ايمان آوردند و هجرت كردند و با اموال و جانهاىشان در راه خدا جهاد نمودند، مقامشان نزد خدا
[١] - سوره شعراء، آيه ١١١.
[٢] - سوره آل عمران، آيه ١٦٨.
[٣] - سوره توبه، آيات ١٩- ٢٠.