الفقه الاسلامى احكام جهاد - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٦٠ - د- جدا شدن از صفّ بازماندگان از جهاد

داناترم، و هر كس از شما چنين كارى كند از راه راست گمراه شده است.»

اينكه انسان در ولايتها، گرايشها و محبّتهاى خود دچار دوگانگى و تضاد شود، از خطرناكترين بيماريهاى جامعه است، و بايد با تمام توان با اين آفت مبارزه شود؛ زيرا همين بيمارى، محور نفاق و دورويى، ريشه فساد سياسى و علّت ضعف و ناتوانى در جامعه است.

د- جدا شدن از صفّ بازماندگان از جهاد

كسى كه از رفتن به جهاد سرباز مى‌زند، در واقع معارض و مخالف خط جهادى است، و ممكن است گاهى به ثروت و سرمايه خود تكيه كند ويا با بعضى از اعمال ظاهرى و تشريفاتى، سرباززدن خود را توجيه نمايد، و مردم را چنين فريب دهد كه گويا بخاطر آن اعمال، نقش او نقش رهبرى است.

گروهى‌از مسلمانان بودند كه در عصر رسول اللَّه از جهاد سرباززدند، برخلاف اوامر پيامبر كه آنان را به جهاد دستور داده و خود هم شخصاً به جهاد پرداخت. علّت اصلى تخلّف و سرباززدن آنان هم اين بود كه از جهاد با جان و مال كراهت داشتند، امّا براى توجيه عمل‌شان، شدّت گرما را بهانه آورده را هم از جبهه رفتن منع مى‌كردند.

گروه ديگرى از ثروتمندان هم بودند كه از رسول خدا صلى الله عليه و آله اجازه مى‌خواستند كه به آنان اجازه دهد تا در كنار زنان بمانند و به صحنه جنگ نروند.

چنين گروههاى گريزان از جهاد، در واقع مانعى بر سر راه نهضت هستند، و بر مجاهدين است كه از آنان فاصله گرفته و صف خود را از آنان جدا سازند، بهانه‌ها و عذر تراشى‌هاى آنان در ممانعت از ادامه مسير،