الفقه الاسلامى احكام جهاد - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٤٠ - تفصيل احكام

اهل و تبارت، از همسايه و دوستانت، از نزديكترين نظامها به تو. رها كردن نقطه نزديكتر و اهتمام به نقطه دور نوعى از وسوسه‌اى است كه ضعف ايمان را نشان مى‌دهد.

ب- تقوا دو چهره دارد؛ از يكسو تقوا به معناى عدم ارتكاب محرّمات و ترك معصيت و گناه است كه «ورع» هم ناميده مى‌شود، و از سوى ديگر تقوا عبارت است از عمل كردن به آنچه خدا امر كرده است. خداوند در قرآن امر به تقوا كرده‌ [١] و بعد آن را با امر به «جستجوى وسيله» مقرون ساخته است و اين بدان معنى است كه بايد پيوسته در تلاش بود و از وسيله‌هاى مختلف براى نزديك شدن به خدا استفاده كرد همچون اطاعت از اولياى خدا، و شتاب در كارهاى خير، و دعا و نيايش به اميد بهشت و رحمت خدا و ترس از خشم و غضب او.

پس از امر به تقوا و امر به جستجوى وسيله، به جهاد و مبارزه دائم با دشمنان خدا امر كرده است، زيرا جهاد هم وسيله تقرّب به خدا مى‌باشد.

باتوجّه بدانچه گفته شد ما نبايد به تقوا با ديد منفى نگاه كنيم و كسى را با تقواتر از همه بدانيم كه متحجّرتر، و ساكت‌تر و منزوى‌تر و در خود فرورفته‌تر از ديگران باشد. تقوا عبادت است از «التزام و تعهّد» به همه آنچه در دين است از: بايدها و نبايدها، نماز، روزه، جهاد، امر به معروف و نهى از منكر و...

ج- ايمان درجه رفيع و بلندى است كه هر انسانى بدان نمى‌رسد.

خداوند از ميان بندگان خود تنها به كسى آرامش ايمان مى‌بخشد كه در او نيّت راستين، حسن انتخاب، صفا و پاكى دل وجود داشته باشد. واگر او را