الفقه الاسلامى احكام جهاد - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١١٧ - چگونه توبه كنيم و چگونه از پروردگار آمرزش بخواهيم؟
إنّ رسول اللَّه صلى الله عليه و آله كان يتوب ولا يعود ونحن نتوب ونعود، قال: اللَّه المستعان» [١].
«پيامبر خدا صلى الله عليه و آله در هر روز، هفتاد بار (باز مىگشت) به سوى خدا مىكرد.» راوى گفت: آيا آنحضرت «استغفر اللَّه واتوب اليه» مىگفت؟ فرمود: «نه، ولى مىگفت: «اتوب إلى اللَّه.» راوى گفت: پيامبر خدا وقتى كه به سوى خدا روى مىآورد ديگر از او برنمىگردانيد امّا ما پس از روى آوردن به خدا دوباره از او باز مىگرديم. حضرت فرمود: «از خداوند بايد يارى خواسته شود.»
٦- امام باقر و يا امام صادق عليهما السلام فرمود:
«إنّ اللَّه عزّ وجلّ قال لآدم عليه السلام: جعلت لك أنّ من عمل من ذرّيّتك سيّئة ثمّ استغفر غفرت له، قال: يا ربّ زدني؟ قال: جعلت لهم التوبة أو بسطت لهم التوبة حتى تبلغ النفس هذه. قال: يا رب حسبي» [٢].
«خداوند عزّ وجلّ به آدم گفت: من براى تو قرار دادم كه اگر كسى از نسل تو، گناهى مرتكب شد سپس استغفار جست، من او را مىبخشم. آدم گفت: پروردگارا! بيشتر كن.
خداوند فرمود: براى آنان توبه قرار دادم، يا گستردم براى ايشان توبه را تا زمانى كه جان به گلو برسد. آدم گفت: پروردگارا! مرا بس است.»
٧- امام باقر عليه السلام فرمود:
«إنّ رسول اللَّه صلى الله عليه و آله دعا رجلًا من اليهود وهو في السياق إلى الإقرار بالشهادتين فأقرّ بهما ومات، فأمر الصحابة أن يغسّلوه ويكفّنوه ثمّ صلّى عليه، وقال: الحمد للَّهالذي أنجى بي اليوم نسمة من النار» [٣].
«پيامبر اسلام مردى از يهود را كه در حال جان دادن بود، دعوت كرد كه اقرار به
[١] - وسائل الشيعه، ج ١١، باب ٩٢، ص ٣٦٧، حديث ١.
[٢] - همان، باب ٩٣، ص ٣٦٩، حديث ١.
[٣] - همان، باب ٩٦، ص ٣٧٢، حديث ٨.