ترجمه تفسیر المیزان - علامه طباطبایی - الصفحة ٤٧١ - آداب آن حضرت در خوردنيها و آشاميدنىها

١٢٥- و در جعفريات به سند خود از جعفر بن محمد از آباى گرامش از على (ع) نقل كرده كه فرمود: رسول خدا ٦ هر وقت مى‌خواست رفع حصر كند سر خود را با چيزى مى‌پوشانيد و بعد از قضاى حاجت دفن مى‌كرد، هم چنين اگر مى‌خواست آب دهان بيندازد آن را دفن مى‌كرد، و هر وقت به مستراح مى‌رفت سر خود را مى‌پوشانيد.[١] مؤلف: ساختن مستراح از مستحدثات بعد از اسلام است، عرب قبل از اسلام مستراح نداشت و براى قضاى حاجت به طورى كه از بعضى از روايات استفاده مى‌شود به صحرا مى‌رفته‌اند.

١٢٦- و در كافى به سند خود از حسين بن خالد از ابى الحسن ثانى (ع) نقل كرده كه خدمتش عرضه داشتم: ما روايتى در دست داريم كه رسول خدا ٦ در عين اينكه انگشترش در دست بود استنجا مى‌كرد، و امير المؤمنين نيز چنين كارى مى‌كرده، با اينكه نقش انگشتر رسول خدا ٦ محمد رسول اللَّه بوده آيا اين روايات صحيح است؟ فرمود: آرى، عرض كردم ما هم اينكار را مى‌توانيم بكنيم؟ فرمود: آنان انگشتر را بدست راست مى‌كرده‌اند و شما بدست چپ ...[٢] مؤلف: روايتى قريب به اين مضمون در جعفريات و مكارم از كتاب لباس تاليف عياشى از امام صادق (ع) نقل شده.

١٢٧- و از جمله آداب آن حضرت در برخورد به مصيبت و بلا و مرگ عزيزان و متعلقات آن، آنست كه صاحب مكارم نقل كرده و گفته كه رسول خدا ٦ هر وقت جوش كوچكى در بدن خود مى‌ديد به خدا پناه مى‌برد و اظهار مسكنت در برابر او مى‌نمود و خود را به او مى‌سپرد، خدمتش عرضه مى‌داشتند يا رسول اللَّه! اين جوش كوچك كه چيز قابل توجهى نيست؟ ميفرمود: آرى، و ليكن خدا وقتى بخواهد درد كوچكى را بزرگ كند مى‌تواند، چنان كه اگر بخواهد درد بزرگى را كوچك كند نيز مى‌تواند.[٣] ١٢٨- و در كافى به سند خود از جابر از ابى جعفر (ع) نقل مى‌كند كه فرمود: سنت اين است كه تابوت را از چهار طرفش بدوش بكشند و اگر بخواهند اطراف ديگرش‌

[١] جعفريات ص ٣٠

[٢] كافى ج ٦ ص ٤٧٤ ح ٨

[٣] المكارم ج ٢ ص ٤١٣ به نقل از سنن النبى.