ترجمه تفسیر المیزان - علامه طباطبایی - الصفحة ٤٦٧ - آداب آن حضرت در خوردنيها و آشاميدنىها

سفره و خوان و امثال آن است، و اينكه گفت: و ما أكلوا- و هر چه مى‌خوردند ، ممكن است ما موصوله باشد، يعنى هر چيزى را كه مى‌خوردند، و ممكن است وقتيه باشد يعنى تا هر وقت كه مى‌خوردند، و اينكه گفت: مگر اينكه براى آنها ميهمانى مى‌رسيد، استثنايى است از اينكه گفت: با اهل بيت و خدمتگزاران خود غذا مى‌خورد. و معنايش اين است كه مگر وقتى كه ميهمانى براى ايشان مى‌رسيد كه در اين صورت ديگر با اهل بيت خود غذا ميل نمى‌فرمود، بلكه با ميهمان غذا مى‌خورد.

١٠٨- و در كافى به سند خود از ابن قداح از ابى عبد اللَّه (ع) نقل كرده كه فرمود: رسول خدا ٦ وقتى با گروهى غذا ميل مى‌فرمود، اولين كسى بود كه دست به غذا مى‌برد و آخرين كس بود كه دست برميداشت و چنين مى‌كرد تا همه مردم غذا بخورند و خجالت نكشند.[١] ١٠٩- و نيز در كافى به سند خود از محمد بن مسلم از ابى جعفر (ع) نقل كرده كه فرمود: امير المؤمنين (ع) فرموده: شام انبياء بعد از نماز عشا بوده شما هم شام خوردن را ترك نكنيد كه باعث خرابى بدن است.[٢] ١١٠- و نيز در كافى به سند خود از عنبسة بن نجاد از ابى عبد اللَّه (ع) نقل كرده كه فرمود: هيچ طعامى نزد رسول خدا ٦ حاضر نشد كه در آن خرما باشد مگر اينكه ابتدا از آن خرما ميل فرمود.[٣] ١١١- و نيز در كافى و صحيفة الرضا به سند خود از آباء گرام آن حضرت نقل كرده كه آن حضرت فرمود: رسول خدا ٦ وقتى خرما مى‌خورد هسته آن را پشت دست خود مى‌گذاشت، آن گاه آن را دور مى‌انداخت.[٤] ١١٢- و در كتاب اقبال از جلد دوم تاريخ نيشابورى نقل كرده كه در ضمن شرح حال حسن بن بشر به سند او نقل نموده كه گفته است: رسول خدا ٦ بين هر دو لقمه، خدا را حمد مى‌كرد.[٥] ١١٣- و در كافى به سند خود از وهب بن عبد ربه نقل كرده كه گفت: امام صادق‌

[١] كافى ج ٦ ص ٢٨٥ ح ٢

[٢] كافى ج ٦ ص ٢٨٨ ح ١

[٣] كافى ج ٦ ص ٣٤٥ ح ٢

[٤] عيون الاخبار ج ٢ ص ٤٠ ح ١٣٤

[٥] اقبال، ص ١١٦، سطر ١٦