ترجمه تفسیر المیزان - علامه طباطبایی - الصفحة ٤٣١ - نفى امتيازهاى مادى و طبقاتى و بزرگداشت اهل علم و تقوا، از جمله آداب انبياء(ع) است

[١] و نيز فرموده:(وَ لا تَطْرُدِ الَّذِينَ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ بِالْغَداةِ وَ الْعَشِيِّ يُرِيدُونَ وَجْهَهُ ما عَلَيْكَ مِنْ حِسابِهِمْ مِنْ شَيْ‌ءٍ وَ ما مِنْ حِسابِكَ عَلَيْهِمْ مِنْ شَيْ‌ءٍ فَتَطْرُدَهُمْ فَتَكُونَ مِنَ الظَّالِمِينَ)[٢].

و نيز در اين باره فرموده:(لا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ إِلى‌ ما مَتَّعْنا بِهِ أَزْواجاً مِنْهُمْ وَ لا تَحْزَنْ عَلَيْهِمْ وَ اخْفِضْ جَناحَكَ لِلْمُؤْمِنِينَ، وَ قُلْ إِنِّي أَنَا النَّذِيرُ الْمُبِينُ)[٣].

محاوره‌اى را هم كه خداى تعالى از نوح (ع) و قومش حكايت مى‌كند مشتمل بر اين ادب است:(فَقالَ الْمَلَأُ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ قَوْمِهِ ما نَراكَ إِلَّا بَشَراً مِثْلَنا وَ ما نَراكَ اتَّبَعَكَ إِلَّا الَّذِينَ هُمْ أَراذِلُنا بادِيَ الرَّأْيِ وَ ما نَرى‌ لَكُمْ عَلَيْنا مِنْ فَضْلٍ بَلْ نَظُنُّكُمْ كاذِبِينَ. قالَ يا قَوْمِ أَ رَأَيْتُمْ إِنْ كُنْتُ عَلى‌ بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّي وَ آتانِي رَحْمَةً مِنْ عِنْدِهِ فَعُمِّيَتْ عَلَيْكُمْ أَ نُلْزِمُكُمُوها وَ أَنْتُمْ لَها كارِهُونَ. وَ يا قَوْمِ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ مالًا إِنْ أَجرِيَ إِلَّا عَلَى اللَّهِ وَ ما أَنَا بِطارِدِ الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّهُمْ مُلاقُوا رَبِّهِمْ وَ لكِنِّي أَراكُمْ قَوْماً تَجْهَلُونَ. وَ يا قَوْمِ مَنْ يَنْصُرُنِي مِنَ اللَّهِ إِنْ طَرَدْتُهُمْ أَ فَلا تَذَكَّرُونَ. وَ لا أَقُولُ لَكُمْ عِنْدِي خَزائِنُ اللَّهِ وَ لا أَعْلَمُ الْغَيْبَ وَ لا أَقُولُ إِنِّي مَلَكٌ وَ لا أَقُولُ لِلَّذِينَ تَزْدَرِي أَعْيُنُكُمْ لَنْ يُؤْتِيَهُمُ اللَّهُ خَيْراً اللَّهُ أَعْلَمُ بِما فِي أَنْفُسِهِمْ إِنِّي إِذاً لَمِنَ الظَّالِمِينَ)[٤].

[١] نفس خود را چنان تربيت كن كه معاشرت و آميزش را با كسانى كه صبح تا شام پروردگار شان را مى‌خوانند و رضاى او را مى‌جويند تحمل كند، و به طمع زينت حيات دنيا چشم از ايشان مگردان و به همين منظور اقويايى را كه ما دلشان را از ياد خود غافل كرده‌ايم و در نتيجه هواى نفس‌شان را بيش از حد پيروى مى‌كنند، اطاعت مكن. سوره كهف آيه ٢٨.

[٢] و كسانى را كه پروردگار خود را در صبح و شام مى‌خوانند و رضاى او را مى‌جويند از خود طرد مكن، و بدان كه از حساب آنان چيزى بر تو نيست و از حساب تو نيز چيزى برايشان نيست تا به اين منظور مؤمنين را از خود برانى و آنان را به خود راه ندهى و در نتيجه از ظالمين باشى. سوره انعام آيه ٥٢.

[٣] چشمهاى خود را در نعمتهايى كه به اين گروه ناچيز داده‌ايم مچران و در اين باره غم مخور و با مؤمنين به نرمى و تواضع رفتار كن و بگو من همان نذيرى هستم كه مواقف خطرناك را اعلام و رسالت‌ها را بيان مى‌كنم. سوره حجر آيه ٨٩.

[٤] پس گروهى كه از بزرگان قوم او كافر شدند گفتند: ما تو را جز بشرى عادى مثل خود نمى‌بينيم، و نمى‌بينيم كسى از بزرگان و اشراف پيرويت كرده باشد، و جز اراذل و تهى دستان ما از تو متابعت نكرده‌اند، و ما براى شما فضيلتى بر خود نمى‌بينيم، بلكه بر عكس شما را دروغگويانى مى‌پنداريم.

نوح( ع) فرمود: اى قوم آيا خيال مى‌كنيد به فرضى كه من از ناحيه پروردگارم داراى حجت و معجزه‌اى باشم و خداوند از ناحيه خود مرا نبوتى داده باشد، و اين معنا در اثر كم فكرى شما بر شما پوشيده باشد آيا مى‌توانم شما را بر معرفت آن اكراه كنم با اينكه شما از آن كراهت داريد؟ و اى قوم من بر نبوت خود از شما اجر مادى نمى‌خواهم، و پاداش من جز بر خداى تعالى نيست، و من كسى نيستم كه كسانى را كه ايمان آوردند از خود برانم، چه آنان بديدار پروردگار خود خواهند رفت و ليكن من شما را مردمى جاهل مى‌بينم كه چنين فقرا و ضعفا را تحقير مى‌كنيد، اى مردم به من بگوئيد كه اگر اينان را از خود طرد كنم و اينها نزد خدا با من مخاصمه كنند چه كسى مرا در دفع عذاب خدا يارى مى‌كند، چرا فكر نمى‌كنيد؟!، من به شما نمى‌گويم كه خزينه‌هاى خداوند نزد من است، و ادعاى علم غيب هم نمى‌كنم و نمى‌گويم كه من فرشته‌ام، به آنان نيز كه ايمان آورده‌اند و شما به چشم حقارت به آنها مى‌نگريد، نمى‌گويم كه خدا در ازاى عمل نيك‌شان پاداش نمى‌دهد خدا بهتر ميداند كه چه خلوصى در دلهاى ايشان است، و چه هدفهايى از خير و سعادت دارند چه اگر اينها را بگويم از ظالمين خواهم بود. سوره هود آيه ٣٠.