ترجمه تفسیر المیزان - علامه طباطبایی - الصفحة ٢٢٧ - بحث روايتى(رواياتى در ذيل آيه لا تسئلوا عن أشياء و مذمت سؤال كردن بسيار و بيجا)
و نيز در الدر المنثور است كه ابن جرير و ابن منذر و حاكم همين روايت را از ثعلبة الخشنى نقل كردهاند[١]، البته حاكم آن را صحيح دانسته است. خشنى مىگويد رسول اللَّه ٦ سپس فرمود: بدرستى خداى تعالى حدودى را تحديد فرموده، شما مبادا از آن تجاوز كنيد، واجباتى بر شما واجب كرده، مبادا كه آنها را ترك نموده و ضايع كنيد، حرامهايى را بر شما حرام كرده زنهار از اينكه حرمت خداى را نگهدارى نكرده و آنها را مرتكب شويد، و نيز نسبت به احكامى سكوت كرده و شما را نه از روى فراموشى بلكه از روى رحمت به آن تكليف نفرموده زنهار متعرض آنها نشويد[٢].
در مجمع البيان و صافى از امام على بن ابى طالب (ع) نقل مىكند كه فرمود: خداوند بر شما واجب كرده است واجباتى را مبادا ضايعش بگذاريد، و تحديد كرده است حدودى را مبادا از آن تجاوز كنيد، و نهى كرده است از امورى مبادا حرمت خداى را در آنها رعايت نكنيد، و سكوت كرده است از امورى با اينكه سكوتش از روى فراموشى نبوده.
مبادا در اثر جستجوى از آنها خود را به زحمت اندازيد.[٣][٤].
و در كافى به سند خود از ابى الجارود نقل مىكند كه گفت: امام ابى جعفر (ع) فرمود هر وقت براى شما حديث مىگويم از من بپرسيد كه مستند آن كدام يك از آيات قرآنى است، تا من حديث را براى شما با آيات تطبيق كنم، آن گاه در ضمن فرمايشاتش فرمود رسول اللَّه از قيل و قال و اسراف مال و زيادى سؤال نهى فرمود، كسى بر حسب دستور قبلى از آن جناب پرسيد اين فرمايشات رسول خدا ٦ در كجاى قرآن هست حضرت فرمود: خداى تعالى در باره قيل و قال فرموده:(لا خَيْرَ فِي كَثِيرٍ مِنْ نَجْواهُمْ إِلَّا مَنْ أَمَرَ بِصَدَقَةٍ أَوْ مَعْرُوفٍ أَوْ إِصْلاحٍ بَيْنَ النَّاسِ)[٥] و در باره ضايع نكردن مال فرموده: (وَ لا تُؤْتُوا السُّفَهاءَ أَمْوالَكُمُ الَّتِي جَعَلَ اللَّهُ لَكُمْ قِياماً) [٦] و در باره سؤالات زيادى فرموده:
[١] الدر المنثور، ج ٢ ص ٣٣٥.
[٢] در المنثور ج ٢ ص ٣٣٩.
[٣] مجمع البيان ج ٤ ص ٢٥٠.
[٤] تفسير صافى ج ١ ص ٤٩٢.
[٥] خيرى نيست در بسيارى از گفتگوهاى بيخ گوشى و سرى آنان، مگر كسى كه در اين بيخ گوشىها امر به صدقه و كارهاى نيك ديگر و اصلاح بين مردم كند.
[٦] مالى راى كه خداوند بشما ارزانى داشته تا قوام زندگى شما باشد به سفيهان ندهيد.