گفتار معصومين( ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٧١ - ١٦ سؤال كردن- از خود راضى بودن
نكته دوم: فرمود اگر كسى ازخودراضى باشد، ناراضى از او زياد مىشود؛ چون از خودراضى بودن موجب مىشود كه خودبرتربين و خودخواه شود و انتظار دارد كه همه بنده او باشند و براى او تعظيم كنند. اعمال انسان نبايد او را مغرور كند، چون اعمال ما در كنار كرامت و بزرگوارى خداوند ناچيز است
«وَما قَدْرُ أعْمالُنا فى جَنْبِ كَرَمِكَ»
. غرور و غفلت سرچشمه هر هلاكتى است و مادر هر شقاوتى، غرور عبارت است از آرامش يافتن و مطمئن شدن به آنچه كه موافق با هوا و هوس باشد، گمان مىكند اعمال و افعالى كه انجام مىدهد درست است، مال حرام را در راه خير مصرف مىكند و مىپندارد كه عمل نيكى كرده است. آيات و روايات در مذمت غرور فراوان است. خداوند مىفرمايد: «فَلَا تَغُرَّنَّكُمُ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا وَلَا يَغُرَّنَّكُمْ بِاللَّهِ الْغَرُورُ»؛ پس مبادا زندگانى دنيا شما را بفريبد، و مبادا (شيطان) فريبكار شما را نسبت به (كَرَم) خدا بفريبد (و مغرور سازد)!». [١]
رسول خدا صلى الله عليه و آله مىفرمايند:
«يابنَ مَسْعودٍ، لاتَغْتَرَنَّ باللَّهِ، وَلاتَغْتَرنَّ بِصَلاحِكَ وَعِلْمِكَ وَعَمَلِكَ وَبِرِّكَ وعبادَتِكَ
؛ اى پسر مسعود، به خدا مغرور مشو و به پاكى و علم و عمل و نيكى و عبادت خود، فريفته مباش». [٢]
همچنين امام على عليه السلام فرموده است:
«سُكونُ النَّفسِ الَى الدُّنيا مِنْ أعظَمِ الغُرورِ
؛ دل بستن نفس به دنيا، بزرگترين فريب است». [٣]
از امام صادق عليه السلام روايت شده است كه: شخص مغرور و فريفته، در دنيا مسكين و بينوا و در آخرت مغبون و زيانكار است، زيرا برتر را به پستتر فروخته است:
«لأنّه باعَ الأفضلَ بِالأَدْنى». [٤]
[١]. سوره لقمان، آيه ٣٣ و سوره فاطر، آيه ٥
[٢]. مكارم الاخلاق، ج ٢، ص ٣٥٠
[٣]. ميزان الحكمه، ج ٧، ص ١٨٤
[٤]. جامعالسعادات، ج ٣، ص ١١ با ترجمه