گفتار معصومين( ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٧٠ - ٣٤ مرگ
دوست ندارى (چون نامه اعمالت از حسنات خالى است). [١]
شخصى نزد ابوذر آمد و همين سؤال را پرسيد كه چرا از مرگ تنفّر داريم؟
فرمود:
«لِأنَّكُمْ عَمَّرتُمُ الدُّنيَا، وَخَرَّبْتُمُ الآخِرَةَ فَتَكرهُونَ انْ تُنْقَلُوا مِنْ عُمرانٍ الى خَرابٍ
؛ براى اينكه شما دنيا را آباد كردهايد، و آخرتتان را ويران، لذا دوست نداريد از آبادانى به ويرانى منتقل شويد». [٢]
شخص مسلمان بايد هميشه آماده مرگ باشد؛ از امام على عليه السلام درباره آمادگى براى مرگ سؤال شد، فرمودند:
«أداءُ الفَرائضِ، وَاجْتِنابُ المَحارمِ، وَالإشْتِمالُ عَلَى الْمَكارِمِ ثُمّ لا يُبالى أَوَقَعَ عَلَى المَوتِ أو وَقَعَ الموتُ عَلَيْهِ
...؛ بجا آوردن واجبات و دورى كردن از حرامها و فرا گرفتن خوىهاى نيك. با رعايت اين امور، ديگر آدمى را چه باك كه او سراغ مرگ رود يا مرگ به سراغش آيد. سوگند به خدا كه پسر ابىطالب را باكى نيست كه خود به سراغ مرگ رود يا مرگ به سراغ او آيد». [٣]
آخرين مطلب در اين زمينه اين كه پس از مرگ انسان، پروندهاش بسته مىشود مگر در چند مورد كه روايات به آن اشاره دارد:
رسول خدا صلى الله عليه و آله مىفرمايند:
«يَتْبَعُ المَيّتَ ثَلاثَةٌ: أهلُهُ وَمالُهُ وَعَمَلُهُ، فَيُرْجِعُ اثنان ويَبقى واحِدٌ يَرجِعُ أهْلُهُ ومالُهُ، ويَبقى عَمَلُهُ
؛ سه چيز دنبال مرده مىرود، خانوادهاش، مالش و كردارش، امّا دو تاى آنها برمىگردند و يكى مىماند:
خانواده و مالش برمىگردند و كردارش مىماند». [٤]
همچنين امام صادق عليه السلام فرموده است:
«سِتَّةٌ يَلحَقْنَ المؤمنَ بَعدَ وَفاتِهِ: وَلَدٌ يَستَغْفِرُ لَهُ، وَمُصحَفٌ يُخَلِّفُهُ، وغَرْسٌ يَغرِسُهُ، وَصَدَقَهُ ماءٍ يُجْرِيهِ، وقَليبٌ يَحْفِرُهُ
[١]. محجة البيضاء، ج ٨، ص ٢٥٨
[٢]. همان مدرك
[٣]. أمالي الصدوق، ص ٩٧
[٤]. كنز العمال، ح ٤٢٧٦١