گفتار معصومين( ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٢٩ - ٢٨ روزه و فوائد آن
مختلف بدن، يا چربى و قند اضافى در خون باقى مىماند و باعث عفونت مىشود و در نتيجه انواع ميكروبها پرورش پيدا مىكنند، و تنها راه مبارزه با اين بيمارىها امساك و روزه است. روزه زبالهها و مواد اضافى و جذب نشده بدن را مىسوزاند، و بدن را خانهتكانى مىكند؛ علاوه بر اينكه يك نوع استراحت براى دستگاههاى گوارشى مىباشد.
رسول خدا صلى الله عليه و آله مىفرمايند:
«صُومُوا تَصِحُّوا
؛ روزه بگيريد تا سالم بمانيد». [١]
و نيز فرمودند:
«المَعِدَةُ بَيْتُ كُلِّ دَاءٍ والحِمْيَةُ رأسُ كُلِّ دَواءٍ
؛ معده، خانه تمام دردهاست و امساك بالاترين داروهاست». [٢]
٤. فلسفه عرفانى روزه: امام باقر عليه السلام از رسول خدا صلى الله عليه و آله نقل مىكند كه آن حضرت فرمود:
«قال اللَّه تعالى: الصُّومُ لي وَأَنَا أجزِى بِهِ
؛ خداوند فرمود روزه اختصاص به من دارد و من خود پاداش آن را مىدهم». [٣]
درباره پاداش روزهداران روايتى است كه شخصى يهودى از رسول خدا پرسيد: چرا خداوند روزه را در امت تو سى روز قرار داده ولى در امتهاى گذشته بيش از آن بود؟ رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمودند:
«إنّ آدَمَ لَمّا أكَل مِن الشَّجَرةِ بَقيَ في بَطْنِهِ ثَلاثِينَ يَوماً فَفَرَضَ اللَّهُ عَلى ذُرِّيَّتِهِ ثَلاثِينَ يَوْماً الجُوعَ وَالعَطَشُ، وَالَّذِي يَأكُلونَهُ بِاللّيلِ تَفَضُّلٌ مِنَ اللَّهِ عَلَيهِم، وكذلِك كانَ على آدَمَ عليه السلام فَفَرَضَ اللَّهُ ذلِكَ عَلى امَّتي
...؛ وقتى آدم از آن درخت خورد به مدّت سى روز در شكم او باقى ماند و به همين خاطر خداوند در ذريهاش سى روز گرسنگى و تشنگى را قرار داد، و اينكه در شب براى خوردن آزادند به خاطر تفضّلى است كه خداوند در حقّ آنها كرده است و بر امّت من هم سى روز واجب كرد؛ بعد شخص يهودى گفت:
«صَدَقْتَ
[١]. وسائلالشيعه، ج ٧، كتاب الصوم
[٢]. تفسير نمونه، ذيل آيات ١٨٣-/ ١٨٥ سوره بقره
[٣]. جامع احاديث الشيعة، ج ٩، ص ٩٤