گفتار معصومين( ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٢ - ٦ معاد
مىداند تمام كارهايش زير نظر است و مورد حساب قرار مىگيرد هرگز يك انسان بىتفاوت و هرزهكار و متجاوز نخواهد بود. نقش معاد در تقوا و امانت و امنيّت بر كسى پوشيده نيست.
ياد قيامت و مرگ شهوات را از بين مىبرد، ريشههاى غفلت را مىخشكاند، قساوت را از انسان دور مىكند و دنيا را در جلوى چشم انسان كوچك مىكند.
ميوه درخت معاد تقوا است و كسى كه تقوا ندارد هنوز معاد در زندگى او جا نگرفته است؛ لذا پايبند به چيزى نيست و گوش، چشم، زبان و اعضاى ديگرش آلوده است.
حضرت على عليه السلام در اين حديث مىفرمايند: خوشا به حال كسى كه به ياد معاد باشد به ياد جايگاه عدل، به ياد زمانى كه پرونده را به دست او مىدهند و مىگويد: اين چه كتابى است كه همه چيز را از كوچك و بزرگ ثبت كرد، وقتى به ياد معاد افتاد زاد و توشه آن را فراهم مىكند و زاد و توشه هر سفرى متناسب با آن سفر است و زاد و توشه سفر قيامت تقوا است.
از خداوند مىخواهيم تقوا را به همه ما عنايت فرمايد.