گفتار معصومين( ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٠٧ - ٣٨ عاجزترين مردم
و همچنين مىفرمايند:
«أخوكَ الّذِي لا يَخْذِلُكَ عِنْدَ الشِّدَّةِ وَلا يَغْفَلُ عَنْكَ عِنْدَ الجَرِيرَةِ وَلا يَخْدَعُكَ حِيْنَ تَسْأَلُه؛
برادر تو آن كسى است كه هنگام سختى تنهايت نگذارد و هنگام گناه از تو غافل نشود و هرگاه از او چيزى مىپرسى فريبت ندهد». [١]
همانطور كه قبلًا گفتيم روايات ما افراد با ايمان را متّحد و يكى به حساب مىآورد و تشبيهات جالبى در اين زمينه وارد شده است. رسول خدا صلى الله عليه و آله مىفرمايند:
«الْمُؤْمِنُ لِلْمُؤمِنِ كَالبُنيانِ يُشَيِّدُ بَعضُهُ بَعضاً
؛ افراد با ايمان نسبت به يكديگر همانند اجزاى يك ساختمانند كه هر جزئى از آن جزء ديگر را محكم نگاه مىدارد». [٢]
و همچنين فرمودهاند:
«مَثَلُ المُؤمِنينَ كالنَّفْسِ الواحِدَةِ
؛ مؤمنان همچون يك روحند». [٣]
و نيز از ايشان روايت شده است كه:
«مَثَلُ المُؤْمِنينَ في تَوَادِّهِمْ وتَراحُمِهِمْ وَتَعَاطُفِهِم مَثَلُ الجَسَدِ إذا اشْتَكى مِنهُ عُضْوٌ تَداعى لَهُ سائِرُ الجَسَدِ بالسَّهَرِ والحَمَّى؛
مثل افراد با ايمان در دوستى و نيكى به يكديگر همچون اعضاى يك پيكر است كه چون بعضى از آن رنجور شود و به درد آيد اعضاى ديگر را قرار و آرامش نخواهد بود. [٤]
|
بنى آدم اعضاى يك پيكرند |
كه در آفرينش زيكديگرند |
|
|
چو عضوى به درد آورد روزگار |
دگر عضوها را نماند قرار |
|
|
تو كز محنت ديگران بى غمى |
نشايد كه نامت نهند آدمى |