گفتار معصومين( ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٠ - ٢ حسن خلق
پرتوى از خلق و خوى پيامبر صلى الله عليه و آله در خشش داشته باشد.
روايات درباره حسن خلق فراوان است كه به چند روايت اشاره مىكنيم:
١. رسول خدا صلى الله عليه و آله مىفرمايند:
«إنَّما المُؤْمِنُ لَيَدْرِكُ بِحُسْنِ خُلُقِه دَرَجَةَ قائِمِ اللَّيْلِ وَصايِمِ النَّهارِ
؛ مؤمن با حسن خلق خود به درجه كسى مىرسد كه شبها به عبادت مىايستد و روزها روزهدار است». [١]
٢. و از آن حضرت روايت شده است:
«مَا مِنْ شَيءٍ أثْقَلُ في المِيْزانِ مِنْ خُلُقٍ حَسَنٍ
؛ چيزى در ميزان عمل در روز قيامت سنگينتر از خلق نيكو نيست». [٢]
٣. و همچنين فرمودهاند:
«أكْثَرُ مَا يُدْخِلُ النّاسَ الجَنَّةَ تَقْوى اللَّهِ وَحُسْنُ الخُلُقِ
؛ بيشترين چيزى كه مردم را وارد بهشت مىكند تقوا و حسن خلق است». [٣]
٤. امام رضا عليه السلام مىفرمايند كه پيامبر صلى الله عليه و آله فرمودند:
«عَلَيْكُمْ بِحُسْنِ الخُلُقِ، فَإنَّ حُسْنَ الخُلُقِ في الجَنَّةِ لا مَحَالَةَ، وَايّاكُمْ وَسُوءَ الخُلُقِ فَانَّ سُوءَ الخُلُقِ فِى النّارِ لا مَحَالَةِ
؛ بر شما لازم است به سراغ حسن خلق برويد، زيرا حسن خلق سرانجام در بهشت است و از سوء خلق بپرهيزيد كه سوء خلق سرانجام در آتش است». [٤]
خوشرويى مبدأ بسيارى از آشنايىهاست و اگر اين خوشرويى با نيت پاك الهى انجام گيرد علاوه بر اينكه كليد محبّت و دوستى را به دست او دادهايد «حسنه» و «عبادت» نيز به حساب مىآيد. چرا كه امام باقر عليه السلام فرمود:
«تَبَسُّمُ الرَّجُلِ في وَجْهِ أخيهِ حَسَنَةٌ
؛ لبخند انسان به چهره برادر دينىاش حسنه است». [٥]
از امام صادق عليه السلام پرسيدند:
«ما حَدُّ حُسْنِ الخُلْقِ؟ قال: تُليِنُ جانِبَكَ وتُطَيِّبُ كلَامَكَ وتَلْقى أخاكَ بِبِشْرٍ حَسَنٍ؛
حدّ و مرز اخلاق نيك چيست؟ فرمود: آن است
[١]. مجمع البيان، ج ١٠، ص ٣٣٣
[٢]. همان مدرك
[٣]. سفينة البحار، مادّه «خلق»
[٤]. مجمع البيان، ج ١٠، ص ١٠٨
[٥]. اصول كافى، ج ٢، ص ١٨٨، عربى