گفتار معصومين( ع)
(١)
جلد دوّم
٧ ص
(٢)
مقدّمه
٧ ص
(٣)
1 عبرت و چند صفت ديگر
٩ ص
(٤)
2 حسن خلق
١٧ ص
(٥)
3 مبغوضترين مردم
٢٣ ص
(٦)
4 بدترين فقر
٢٥ ص
(٧)
5 دو برنامه در زندگى
٢٩ ص
(٨)
6 معاد
٣١ ص
(٩)
7 تفسير به رأى
٣٣ ص
(١٠)
8 عزت و افتخار
٣٥ ص
(١١)
9 تباه كردن عمل
٣٩ ص
(١٢)
10 كنترل شهوت
٤٣ ص
(١٣)
11 عطا به اندازه كرامت
٤٧ ص
(١٤)
12 فتنه
٤٩ ص
(١٥)
13 عامل تحقير، ذليل و توهين
٥١ ص
(١٦)
14 چهار صفت ناپسند
٥٧ ص
(١٧)
15 اقسام سهگانه قلب
٦٥ ص
(١٨)
16 سؤال كردن- از خود راضى بودن
٦٩ ص
(١٩)
17 درس توحيد و خداشناسى
٧٣ ص
(٢٠)
18 چگونه با مردم زندگى كنيم؟
٧٧ ص
(٢١)
19 عفو هنگام قدرت
٧٩ ص
(٢٢)
20 جاذبه و دافعه
٨٣ ص
(٢٣)
21 قدرت مسلمانان و عدم تشبه به كفّار
٨٧ ص
(٢٤)
22 يك درس بزرگ اجتماعى
٩١ ص
(٢٥)
23 معامله خداوند با گنهكاران
٩٥ ص
(٢٦)
24 ضمير پنهان و آشكار و خودشناسى
٩٩ ص
(٢٧)
25 استفاده از عوامل طبيعى
١٠٥ ص
(٢٨)
26 زنده كردن و ميراندن دل
١٠٧ ص
(٢٩)
27 محاسبه نفس
١١٣ ص
(٣٠)
28 روزه و فوائد آن
١١٩ ص
(٣١)
29 ايمان
١٣٣ ص
(٣٢)
30 خداوند ستّار العيوب است
١٣٩ ص
(٣٣)
31 چرخش بين مال و جان و دين
١٤٧ ص
(٣٤)
32 نيروى جسم انسان (روش درمان دردها)
١٥٣ ص
(٣٥)
33 زهد
١٥٧ ص
(٣٦)
34 مرگ
١٦٣ ص
(٣٧)
35 سه دستور اخلاقى (شجاعت، حياء و فرصت)
١٧٣ ص
(٣٨)
36 شناخت حق
١٨٧ ص
(٣٩)
37 نعمتهاى الهى
١٩٣ ص
(٤٠)
38 عاجزترين مردم
٢٠٥ ص
(٤١)
39 صدقه و أجل
٢٠٩ ص
(٤٢)
40 رازدارى، خوشرويى و خويشتن دارى
٢٢١ ص
 
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص

گفتار معصومين( ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١١٩ - ٢٨ روزه و فوائد آن

٢٨: روزه و فوائد آن‌

رسول خدا صلى الله عليه و آله مى‌فرمايند:

«إنَّ لِلْجَنَّةِ باباً يُدْعى‌ الرَّيَّانُ لايَدْخُلُ مِنْهُ إلَّا الصَّائِمُونَ‌

؛ بهشت درى بنام «ريّان» دارد كه تنها روزه‌داران از آن وارد مى‌شوند». [١]

از آيات و روايات استفاده مى‌شود كه بهشت درهاى متعدّد دارد و هر گروهى از درى وارد بهشت مى‌شوند، امّا درهاى بهشت مانند درهاى دنيا نيست بلكه درهاى بهشت بيانگر اعمال است، يعنى نوع عمل در قيامت درب مى‌شود، كما اين كه على عليه السلام درباره جهاد مى‌فرمايد:

«فَإنَّ الجِهَادَ بابٌ مِنْ أبْوابِ الْجَنَّةِ فَتَحَهُ اللَّهُ لِخَاصَّةِ أوْلِيَائِهِ ...

؛ جهاد درى از درهاى بهشت است كه خداوند آن را براى دوستان مخصوص خود گشوده است» [٢] و امام سجّاد عليه السلام درباره توبه در مناجات التابئين از دعاهاى خمسة عشر عرضه مى‌دارد:

«الهى‌ أَنْتَ الَّذى‌ فَتَحْتَ لِعِبادِكَ باباً الى‌ عَفْوِكَ، سَمَّيْتَهُ التَّوبَةَ

؛ خدايا تويى كه درى از عفو خود به سوى بندگانت باز كردى و نامش را توبه گذاردى». [٣] درهاى بهشت يعنى آن وسائل كه انسان را به‌


[١]. الحكم الزاهرة، ج ١، ص ٣٠٩ به نقل از بحارالانوار، ج ٩٦، ص ٢٥٢

[٢]. نهج البلاغه، خطبه ٢٧

[٣]. مفاتيح نوين، ص ٧٠