پيدايش مذاهب - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٨٧ - بحث و بررسى
ب) مبارزه ابراهيم عليه السلام با نمرود خود خواه و استعمارگر:
« «الَمْ تَرَ إِلَى الَّذِى حَآجَّ إِبْراهيمَ فِى رَبِّهِ أَنْ آتاهُ اللَّهُ المُلْكَ»؛ آيا نديدى (و آگاهى ندارى از) كسى [/ نمرود] كه با ابراهيم درباره پروردگارش محاجّه و گفتگو كرد؟ زيرا خداوند به او حكومت داده بود (و بر اثر كمى ظرفيّت از باده غرور سرمست شده بود)». [١]
ج) مبارزه موسى عليه السلام با فرعون و تبعيضات نژاديش:
« «إِنَّ فِرْعَوْنَ عَلَا فِىالْأَرْضِ وَجَعَلَ أَهْلَهَا شِيَعاً يَسْتَضْعِفُ طَآئِفَةً مِنْهُمْ»؛ فرعون در زمين برترى جويى كرد و اهل آن را به گروههاى مختلفى تقسيم نمود، گروهى را به ضعف و ناتوانى مىكشاند». [٢]
« «وَ تِلْكَ نِعْمَةٌ تَمُنُّهَا عَلَىَّ أَنْ عَبَّدْتَّ بَنِىإِسرائيلَ»؛ آيا اين منّتى است كه تو بر من مىگذارى كه بنى اسرائيل را برده خود ساختهاى». [٣]
د) مبارزه پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله با ثروتمندان استثمارگر مكّه، و سپس حجاز و قيصرها و كسراها و اعتراض و انتقاد شديدى كه طبقه مرفّه حجاز به خاطر نزديك شدنش به طبقات محروم و بىبضاعت از آن پيامبر داشتند:
« «وَ اصْبِرْ نَفْسَكَ مَعَ الَّذِينَ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ بِالْغَداةِ وَ العَشِىِّ ...»؛ با كسانى باش كه پروردگار خود را صبح و عصر مىخوانند». [٤]
ه) هشدار قرآن در مورد تسليم نشدن در برابر وسوسههاى مشركان:
« «وَ لَوْلَا أَنْ ثَبَّتْنَاكَ لَقَدْ كِدْتَّ تَرْكَنُ إِلَيْهِمْ شَيْئاً قَلِيلًا»؛ و اگر تو را ثابت قدم
[١]. سوره بقره، آيه ٢٥٨.
[٢]. سوره قصص، آيه ٤.
[٣]. سوره شعراء، آيه ٢٢.
[٤]. سوره كهف، آيه ٢٨.