برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٦٢ - فضيلت تلاوت سوره

سرنوشت ساز كه در آن ميان انجام گرفت مطرح شده.

نخست به عنوان مقدمه مى‌فرمايد: «اكنون (كه همه چيز رو براه است) به سراغ فرعون برويد، و به او بگوييد: ما رسول پروردگار جهانيان هستيم» (فَأْتِيا فِرْعَوْنَ فَقُولا إِنَّا رَسُولُ رَبِّ الْعالَمِينَ).

(آيه ١٧)- و به دنبال بيان رسالت خود، آزادى بنى اسرائيل را مطالبه كنيد و بگوييد: «بنى اسرائيل را با ما بفرست» (أَنْ أَرْسِلْ مَعَنا بَنِي إِسْرائِيلَ).

بديهى است منظور اين بوده كه زنجير اسارت و بردگى از آنها بردارد تا آزاد شوند، و بتوانند با آنها بيايند، نه اين كه تقاضاى فرستادن آنها به وسيله فرعون شده باشد.

(آيه ١٨)- در اينجا فرعون زبان به سخن گشود و با جمله‌هايى حساب شده، و در عين حال شيطنت‌آميز براى نفى رسالت آنها كوشيد. نخست رو به موسى كرد و چنين «گفت: آيا ما تو را در كودكى در ميان (دامان مهر) خود پرورش نداديم»؟ (قالَ أَ لَمْ نُرَبِّكَ فِينا وَلِيداً).

تو را از آن امواج خروشان و خشمگين «نيل» كه وجودت را به نابودى تهديد مى‌كرد گرفتيم، دايه‌ها برايت دعوت كرديم، و از قانون مجازات مرگ فرزندان بنى اسرائيل معافت نموديم، در محيطى امن و امان در ناز و نعمت پرورش يافتى! و بعد از آن نيز «سالهاى متمادى از عمرت در ميان ما بودى»! (وَ لَبِثْتَ فِينا مِنْ عُمُرِكَ سِنِينَ).

(آيه ١٩)- سپس به ايراد ديگرى نسبت به موسى پرداخته، مى‌گويد: «تو آن كار مهم (كشتن يكى از قبطيان و طرفداران ما را انجام دادى» (وَ فَعَلْتَ فَعْلَتَكَ الَّتِي فَعَلْتَ).

اشاره به اين كه تو چگونه مى‌توانى پيامبر باشى كه داراى چنين سابقه‌اى هستى.

و از همه اينها گذشته «تو كفران نعمتهاى ما مى‌كنى» (وَ أَنْتَ مِنَ الْكافِرِينَ).

سالها بر سر سفره ما بودى، نمك خوردى و نمكدان را شكستى!، با چنين‌